Sziwa Asar be-Tamuz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sziwa Asar be-Tam(m)uz[1] (hebr. ‏שבעה עשר בתמוז‎, dosł. „siedemnasty tamuz”[2]; jid. ‏שבֿעה־עשׂר־בתּמוז‎ Sziwoser-betamez) – post, obowiązujący Żydów w siedemnastym dniu miesiąca tamuz i rozpoczynający trzytygodniową żałobę trwającą do święta Tisza be-Aw[1].

Post ten, zachowywany od wschodu do zachodu słońca, ma upamiętniać wyłom w murach Jerozolimy, dokonany przez Babilończyków po osiemnastu miesiącach oblegania miasta przez Nabuchodonozora II. Nastąpiło to w 586 r. p.n.e. i doprowadziło ostatecznie do zburzenia Pierwszej Świątyni[1][2]. Zgodnie z Biblią, wyłomu tego dokonano w dziewiątym dniu miesiąca tamuz (Księga Jeremiasza 52, 6–7[3]), jednak według Talmudu jest to błędna data, która pojawiła się w wyniku zamętu po zburzeniu Pierwszej Świątyni[2].

Dzień 17 tamuz łączony jest także z innymi nieszczęśliwymi wydarzeniami w historii Żydów[1][2]:

Po nadejściu Mesjasza dzień postu Sziwa Asar be-Tamuz ma się zamienić w radosne święto[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Bendowska 2003 ↓.
  2. a b c d e Unterman 2003 ↓.
  3. „W czwartym zaś miesiącu, dziewiątego dnia, kiedy głód srożył się w mieście i nie było już chleba dla ludu kraju, uczyniono wyłom w mieście” (Jr 52,6-7).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]