Szkieletocystyda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szkieletocystyda lub pseudocystyda (łac. skeletal cystidia, pseudocystydia) – nie zmodyfikowane lub mniej lub więcej zmodyfikowane zakończenie grubościennych strzępek w hymenium u niektórych grzybów. Może znajdować się całkowicie w hymenium, może też wystawać ponad jego powierzchnię. Czasami, jak np. u skórników (Stereum) wnętrze szkieletocystyd jest specyficznie wybarwione[1], Czasami szkieletocystydy wydzielają specyficzne substancje, jak np. u murszaka rdzawego (Phaeolus schweinitzii). Są one widoczne w postaci smolistych kropel na wierzchołkach szkieletocystyd[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Domański: Grzyby (Mycota). Tom XXI. Podstawczaki (Basidiomycota). Bezblaszkowce (Aphyllophorales). Skórnikowate (Stereaceae). Pucharkowate (Podoscyphaceae). Kraków: PWN, 1991. ISBN 83-01-09471-0.
  2. Piotr Łakomy, Hanna Kwaśna: Atlas hub. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2008. ISBN 978-83-7073-650-7.