Szkoła Aplikacyjna Artylerii i Inżynierów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gmach szkoły

Szkoła Aplikacyjna Artylerii i Inżynierów – specjalistyczna wyższa szkoła wojskowa, utworzona w Warszawie w 1809. Jej siedziba mieściła się w gmachu Collegium Nobilium pijarów w Warszawie przy ul.Miodowej. Istniała do 1812.

Szkoła kształciła oficerów artylerii i wojsk inżynieryjnych. Przyjmowano do niej cywilów w wieku 16-24 lat i żołnierzy służby czynnej w wieku do 30 lat. Liczba słuchaczy była ograniczona do 12. Jej program oparty był na programie francuskiej szkoły artylerii i inzynierii w Metzu.

Komendantem szkoły był kapitan M.Roguet.

W 1820 na bazie jej doświadczeń stworzono Szkołę Aplikacyjną.

Absolwenci szkoły[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Orłowski: Bem Józef Zachariasz (1794-1850) (pol.). W: Inżynierowie polscy XIX i XX wieku, 100 najwybitniejszych polskich twórców techniki (red. Józej Piłatowicz) [on-line]. Polskie Towarzystwo Historii Techniki, 2001. s. 21-24. [dostęp 2015-04-17].