Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa SPR Piech.
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1929
Rozformowanie 1935
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Nadanie sztandaru nie posiadała
Kontynuacja Batalion Szkolny Podchorążych Rezerwy Piechoty
Dowódcy
Pierwszy ppłk piech. Stanisław Dąbek
Ostatni ppłk piech. Władysław Muzyka
Działania zbrojne
nie uczestniczyła
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[1]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych
1935 kapral podchorazy rezerwy piechoty.jpg

Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty - szkoła podchorążych rezerwy piechoty Wojska Polskiego II RP.

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Szkoła została zorganizowana w lipcu 1929 roku, w Zambrowie, na podstawie rozkazu ministra spraw wojskowych Józefa Piłsudskiego z połączenia Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 4 z Tomaszowa Mazowieckiego, Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 6 z Zaleszczyk i Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 9A z Łukowa.

Szkoła podlegała II wiceministrowi spraw wojskowych przez Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. Komendant szkoły posiadał uprawnienia dowódcy pułku.

4 lipca 1930 roku Minister Spraw Wojskowych ustalił, że wzór odznak pamiątkowych batalionów względnie szkół podchorążych rezerwy piechoty ma być zgodny ze wzorem odznaki pamiątkowej Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7. Odznaki poszczególnych batalionów lub szkół różniły się jedynie napisem[2].

15 lipca 1933 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził regulamin odznaki pamiątkowej Szkoły Podchorążych Piechoty w Zambrowie i dywizyjnych kursów podchorążych rezerwy[3].

Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty była jedną z najbardziej znanych podchorążówek w kraju. W latach 1929-1935 ukończyło ją 6239 podchorążych.

W 1935 roku szkoła została zlikwidowana, a w jej miejsce powołany Batalion Szkolny Podchorążych Rezerwy Piechoty.

Organizacja szkoły w 1929 roku[edytuj | edytuj kod]

  • komenda szkoły
  • kwatermistrzostwo
  • kompania administracyjna
  • kompania łączności podchorążych rezerwy
  • kompania pionierów podchorążych rezerwy
  • 1 batalion strzelecki podchorążych rezerwy
  • 2 batalion strzelecki podchorążych rezerwy
  • batalion ciężkich karabinów maszynowych podchorążych rezerwy

Kadra Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty[edytuj | edytuj kod]

Komendanci
Zastępca komendanta - dyrektor nauk
  • mjr piech. Antoni Sikorski (1929-1930)
  • mjr piech. Rudolf Jan Ksander
Kwatermistrz

mjr piech. Józef Kiczka

Oficerowie
Absolwenci

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  2. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 4 lipca 1930 r., poz. 244.
  3. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 15 lipca 1933 r., poz. 112.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]