Szkoła Podoficerów Zawodowych Artylerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szkoła Podoficerów Zawodowych Artylerii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1920
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Toruń
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość Centralny Obóz Szkół Podoficerskich
Obóz Szkół Artylerii
Centrum Wyszkolenia Artylerii

Szkoła Podoficerów Zawodowych Artyleriiszkoła podoficerska artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Szkoła Podoficerów Zawodowych Artylerii powstała w styczniu 1920 roku[1].

Obsada personalna szkoły[edytuj | edytuj kod]

Organizacja i obsada personalna w 1939

Pokojowa obsada personalna szkoły w marcu 1939 roku[2][a]:

  • komendant – ppłk Kazimierz Świderski
  • adiutant – kpt. Wiktor Antoni Seweryn Steinauer
  • instruktor terenoznawstwa – kpt. Alfons Ludwik Bogusław Oborski(*)[b]
  • instruktor łączności – kpt. Stanisław Hymoł(*)[b]
  • dowódca 1 baterii szkolnej – mjr Stanisław Eysmont
  • instruktor baterii – kpt. Marian Kaczorowski
  • instruktor baterii – kpt. Alfons Ludwik Bogusław Oborski(*)[b]
  • dowódca 2 baterii szkolnej – kpt. Edward Węgrzyński
  • instruktor baterii – kpt. Andrzej Jerzy Jeżyński
  • instruktor baterii – por. Józef Miąsek
  • dowódca 3 baterii szkolnej – kpt. Stefan Barański
  • instruktor baterii – kpt. Stanisław Hymoł(*)[b]
  • instruktor baterii – vacat
  • dowódca 4 baterii szkolnej – kpt. Feliks Filejski
  • instruktor baterii – por. Witosław Jan Kurowski
  • instruktor baterii – vacat

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[3].
  2. a b c d Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednoczenie więcej niż jedną funkcję[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]