Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcin Zaleski, Wnętrze Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, 1858[1]

Szkoła Sztuk Pięknych – uczelnia artystyczna, otwarta w Warszawie w 1844 i przyłączona do Gimnazjum Realnego. Posiadała trzy wydziały: architektury, rzeźby i malarstwa. Wcześniej w latach 1816-1831 działał na Uniwersytecie Warszawskim Oddział Sztuk Pięknych.

Po reformie cesarza Mikołaja I w 1851 jej program nauczania ograniczono do przedmiotów czysto fachowych. Jej studenci wzięli walny udział w manifestacjach patriotycznych lat 1860-1861 i w powstaniu styczniowym, co doprowadziło do kasaty szkoły w 1864.

Po kasacie Szkoły Sztuk Pięknych 1865 powstała Klasa Rysunkowa pod kierownictwem Cypriana Lachnickiego, w której nauczali m.in. January Suchodolski, Józef Simmler, Aleksander Lesser, Wojciech Gerson i Aleksander Kamiński.

Szkoła Sztuk Pięknych powstała ponownie w 1904, a dyrekcję objął Kazimierz Stabrowski; w 1932 została przekształcona w Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie.

Do jej absolwentów należeli m.in.:

Przypisy

  1. Alicja Okońska: Marcin Zaleski: malarz Warszawy. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990, s. 78. ISBN 83-03-03152-X.

Bibliografia[edytuj]

  • Ksawery Piwocki: Historia Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1904-1964.: Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965.