Szlak Sakralnej Sztuki Barokowej im. Michaela Willmanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szlak Sakralnej Sztuki Barokowej im. Michaela Willmanna jest wspólną inicjatywą Fundacji Edukacja dla Demokracji w Warszawie, Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Domu Spotkań Angelusa Silesiusa we Wrocławiu.

Celem projektu jest realizacja idei „Barok w służbie rozwoju lokalnego” czyli wykorzystanie sakralnej sztuki barokowej do szeroko rozumianego rozwoju lokalnego. Cel projektu realizowany jest poprzez kilka równoczesnych działań:

  • identyfikacji i opisu obiektów sakralnych poprzez profesjonalistów i studentów IV i V roku historii sztuki,
  • opracowywanie profesjonalnych materiałów o danych obiektach (kościołach, obrazach, rzeźbach) ,
  • popularyzacja twórców środkowoeuropejskiego baroku,
  • intensywne szkolenie właścicieli obiektów z zakresu udostępniania obiektów dla turystów i pasjonatów sztuki,
  • warsztaty terenowe z trenerami w dwóch specjalizacjach historii sztuki oraz rozwoju lokalnego,
  • bezpłatna publikacja wszystkich informacji w sieci internet na stronie projektu
  • porządkowanie informacji o rzeźbie i malarstwie barokowym i o artystach w sieci internet.

Szlak Sakralnej Sztuki Barokowej im. Michaela Willmanna uzupełnia także przebieg szlaku cysterskiego w Polsce tworząc małe regionalne pętle tego szlaku. Szlak opiera się o o obiekty (nie zawsze barokowe), w których dostępne są wybitne obrazy śląskiego malarstwa barokowego.

Pierwsza faza projektu współfinansowana była ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich 2008. W roku 2009 do szlaku została dołączona Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Bardzie (wraz z dwoma nieznanymi dotychczas obrazami Michaela Willmanna[1] oraz Sanktuarium Maryjne w Grodowcu[2]. W roku 2010 realizowany jest kolejny projekt „Szlak Sakralnej Sztuki Barokowej im. Michaela Willmanna w dawnym księstwie żagańskim”[3]. Planowany jest dalszy rozwój projektu o kolejne obiekty na osi Żagań-Cieszyn oraz Siciny-Henryków.

Opisane i opracowane elementy szlaku (odcinka centralnego)[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nad którymi trwają prace badawcze (odcinek zachodni szlaku)[edytuj | edytuj kod]

  • Żagań (twórczość Josefa Jeremiasza Knechtela) (wszystkie kościoły parafialne)
  • Stanów (twórczość Josefa Jeremiasza Knechtela)
  • Kożuchów (twórczość malarzy barokowych z Kożuchowa)
  • Solniki (twórczość Josefa Jeremiasza Knechtela)
  • Jakubów (barokowa ikonografia św Jakuba)
  • Kurów Wielki (twórczość barokowych malarzy z Głogowa)
  • Grodowiec (twórczość ucznia Michaela Willmanna – Johanna Philippa Kretschmera)
  • Tymowa (twórczość artystów szkoły Lubiąskiej)

Obiekty nad którymi trwają prace badawcze (odcinek wschodni szlaku)[edytuj | edytuj kod]

  • Otmuchów (twórczość artystów nadwornych biskupów wrocławskich)
  • Nysa (twórczość artystów nadwornych biskupów wrocławskich) (4 kościoły oraz muzeum w Nysie)

Opracowani artyści[edytuj | edytuj kod]

Rzeźbiarze:

Wszystkie noty, opis dzieł są dostępne bezpłatnie na stronie projektu. Jednym z celów projektu jest stopniowa aktualizowana informacji o dziełach/ artystach / obiektach Wikipedii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gość Niedzielny: Bazylika Bardzka – Perła Baroku (pol.). wiara.pl, 2009-07-8 14:45. s. 1. [dostęp 2010-07-04].
  2. Telewizja Lubin: Grodowiec doczekał się monografii (pol.). Lubin.pl, 2009-06-19 16:36. s. 1. [dostęp 2010-07-04].
  3. Ministerstwo Pracy: Lista rankingowa FIO 2010 (pol.). pozytek.gov.pl. s. 1. [dostęp 2010-07-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]