Szlaki turystyczne Torunia i okolic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szlak Martyrologii Narodu Polskiego na terenie Barbarki

Szlaki turystyczne Torunia i okolic - krajobrazowo-przyrodnicze, forteczne oraz związane z martyrologią Narodu Polskiego szlaki piesze i rowerowe na terenie Torunia i powiatu toruńskiego.

Szlaki piesze[edytuj]

Szlak prowadzi wzdłuż doliny Wisły; początkowo lasami, później brzegiem starorzecza. W Ciechocinku przechodzi przez centrum letniskowej miejscowości, a następnie wspina się na szczyt krawędzi doliny Wisły do Raciążka. Od ruin zamku w Raciążu ponownie prowadzi w dół doliny, a następnie polami przy krawędzi nadwiślańskich zboczy do rynku w Nieszawie.

Trasa szlaku prowadzi lasami wdłuż Doliny Drwęcy przez tereny Brodnickiego Parku Krajobrazowego. Po drodze szlak przechodzi przez kilka rezerwatów przyrody i miejscowości, w których znajdują się ważne zabytki, takie jak: zamek w Golubiu Dobrzyniu, ruiny zamku w Brodnicy.

Szlak prowadzi przy miejscach pamięci narodowej w Olku i na Barbarce; przebiega również przez tereny leśne położone na północny wschód od Torunia. Innymi walorami szlaku jest rezerwat przyrody Las Piwnicki i obserwatorium astronomiczne UMK w Piwnicach.

Szlak prowadzi sosnowymi lasami i terenami agrarnymi Pojezierza Chełmińskiego. Łączy szlaki najbliższych okolic Torunia z pieszymi szlakami w Dolinie Dolnej Wisły.

Szlak prowadził wcześniej do Suchatówki, ale został skrócony i obecnie kończy się przy głównej szosie w Cierpicach. W lesie na terenie dawnego pogorzeliska stare znaki są usunięte. Znaki nie zostały usunięte w okolicach Suchatówki. Nazwa szlaku wzięła się od menonitów, którzy byli niderlandzkimi osadnikami w Polsce od XVII w.

  • szlak turystyczny czarny Szlak forteczny (44 km) Toruń (Plac Rapackiego) - Toruń (Dworzec Główny PKP)

Szlak, którego trasa prowadzi po XIX-wiecznych zabudowaniach obronnych Twierdzy Toruń. Szlak prowadzi zarówno północną jak i południową częścią miasta.

Szlaki rowerowe[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]