Szlaki turystyczne w polskich Tatrach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szlaki turystyczne w polskich Tatrach

Mapa szlaków turystycznych polskich Tatr

Tatry to najwyższe góry w Polsce. W całości znajdują się one na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, co oznacza, że wolno się po nich poruszać wyłącznie znakowanymi szlakami. Szlaków tych jest bardzo wiele, co pozwala na dotarcie na liczne szczyty, przełęcze i w inne miejsca.

Najwyższym punktem w Tatrach, na który można się dostać znakowanym szlakiem turystycznym są Rysy (położony na Słowacji główny wierzchołek ma 2503 m, wierzchołek graniczny 2499 m), tylko minimalnie niższy jest Krywań (2495 m).

Za najtrudniejszy szlak turystyczny w Tatrach uważa się zazwyczaj Orlą Perć, ale nie można wykluczyć, że nieznacznie trudniejszy jest mało znany słowacki szlak granią Rohaczy[1]. Kolejne szlaki zaliczane do bardzo trudnych prowadzą na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem, przez Czerwoną Ławkę, Żlebem Kulczyńskiego, przez Kozią Przełęcz, na Jagnięcy Szczyt, granią od Świnicy do Zawratu, a liczne inne trasy są tylko nieznacznie łatwiejsze[2][3]. W przeszłości istniały w Tatrach jeszcze trudniejsze szlaki (obecnie zamknięte), na przykład wyznakowany przez Michała Kirkora szlak północną ścianą Giewontu.

Wybrane szlaki w polskich Tatrach:

szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Wyżnia Miętusia KiraCiemniakKrzesanicaMałołączniakKopa KondrackaPrzełęcz pod Kopą KondrackąKasprowy WierchBeskidLilioweŚwinicka PrzełęczŚwinicaZawratKozia PrzełęczKozi WierchPrzełączka nad Buczynową DolinkąZadni GranatPośredni GranatSkrajny GranatKrzyżne. Odcinek szlaku od jego początku do Świnickiej Przełęczy jest stosunkowo łatwy do pokonania, od Świnickiej Przełęczy do Zawratu raczej trudny, zabezpieczony łańcuchami i klamrami. Fragment tego szlaku od Zawratu do Krzyżnego nosi nazwę Orlej Perci i jest prawdopodobnie najtrudniejszym znakowanym szlakiem turystycznym w Polsce, również zawiera łańcuchy i klamry, a także dwie z czterech drabinek w polskich Tatrach. Czas pokonania całości tej trasy to 16 godzin i 50 minut w opisywanym kierunku oraz 15 godzin i 45 minut w kierunku przeciwnym[4][5] (czyni ją to najdłuższą trasą w polskich Tatrach), przy czym należy pamiętać, że odcinek od Zawratu do Koziego Wierchu jest jednokierunkowy. Z powodu takiej długości trasa jest niemal zawsze pokonywana w kilku częściach, na co pozwalają liczne szlaki łącznikowe. Najdłuższe odcinki bez możliwości zejścia znajdują się pomiędzy Wyżnią Miętusią Kirą a Ciemniakiem, pomiędzy Świnicką Przełęczą a Zawratem oraz pomiędzy Skrajnym Granatem a Krzyżnem. Najwyższy punkt trasy: Świnica (2301 m).
szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Toporowa Cyrhla (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Psia TrawkaRówień WaksmundzkaPolana pod WołoszynemWodogrzmoty MickiewiczaMorskie Oko (schronisko) – Czarny Staw pod RysamiBula pod RysamiRysy. Odcinek szlaku od jego początku do Buli pod Rysami jest stosunkowo łatwy do przejścia, a od Buli pod Rysami do Rysów dość trudny, zabezpieczony bardzo długim ciągiem łańcuchów. Jest on także bardzo wymagający kondycyjnie. Czas pokonania całości tej trasy to 9 godzin i 30 minut w opisywanym kierunku oraz 8 godzin i 10 minut w kierunku przeciwnym[5], co oznacza, że jest ona trzecia co do długości w polskich Tatrach. Jest ona zwykle pokonywana na odcinku od Wodogrzmotów Mickiewicza do Rysów i z powrotem, co jest spowodowane mniejszą atrakcyjnością szlaku na wcześniejszym odcinku i krótkim, łatwym szlakiem dojściowym do Wodogrzmotów Mickiewicza z Palenicy Białczańskiej. Warto pamiętać, że praktycznie nie ma możliwości skrócenia tej trasy: jeżeli wejdzie się w ten sposób na Rysy, to jedyną alternatywą dla pokonania szlaku jeszcze raz w przeciwną stronę jest zejście z tego szczytu na Słowację (również szlakiem czerwonym). Trasa zawiera tak samo znakowany wariant dodatkowy, pozwalający na obejście Morskiego Oka z drugiej strony (czas przejścia o pięć minut dłuższy). Najwyższy punkt trasy: Rysy (po polskiej stronie 2499 m, po słowackiej stronie 2503 m).
szlak turystyczny niebieski Szlak niebieski o przebiegu Morskie Oko (schronisko) – Świstówka RoztockaDolina Pięciu Stawów Polskich (schronisko) – Tablica Stanisława Bronikowskiego w Dolinie Pięciu Stawów Polskich – ZawratCzarny Staw GąsienicowyHala Gąsienicowa (schronisko) – Przełęcz między KopamiSkupniów UpłazKuźnice (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Polana KalatówkiKondratowa Polana (schronisko) – Kondracka PrzełęczGiewont. Ogromna część szlaku jest raczej łatwa do pokonania, ale odcinek pomiędzy Zawratem a Czarnym Stawem Gąsienicowym jest bardzo trudny, zabezpieczony łańcuchami i klamrami, wymaga umiejętności pionowej wspinaczki, pewne trudności zawiera też odcinek pomiędzy Kondracką Przełęczą a Giewontem, przy końcowym podejściu na szczyt zamontowano kilka łańcuchów. Czas pokonania całości tej trasy to 10 godzin i 30 minut w opisywanym kierunku oraz 10 godzin i 15 minut w kierunku przeciwnym[4][5] (druga co do długości trasa w polskich Tatrach), dlatego też jest ona niemal zawsze pokonywana w dwóch lub trzech częściach, na co pozwalają liczne szlaki łącznikowe. Na odcinku od Kuźnic do Polany Kalatówki szlak jest przejezdny dla rowerów[6]. Znaczny jego fragment był we wczesnych latach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej określany mianem Szlaku Lenina, ponieważ ten radziecki przywódca według niektórych źródeł go przeszedł. Trasa zawiera tak samo znakowany wariant dodatkowy, przebiegający inną drogą przez Polanę Kalatówki (czas przejścia o dziesięć minut dłuższy, schronisko). Szlak jest zamykany na zimę na odcinku od Morskiego Oka do Doliny Pięciu Stawów Polskich z uwagi na ogromne zagrożenie lawinowe. Szlak jest jednokierunkowy w kopule szczytowej Giewontu z powodu nadmiernego zatłoczenia: tworzy zamkniętą pętlę, przez którą przechodzi się przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara. Najwyższy punkt trasy: Zawrat (2159 m).
szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Wołowiec – Zwornik pod Jarząbczym WierchemKończysty WierchStarorobociański WierchSiwy ZwornikBłyszczPyszniańska Przełęcz. Szlak zawiera jedynie niewielkie (rzadko umiarkowane) trudności techniczne, głównie na odcinku pomiędzy Wołowcem a Kończystym Wierchem. Jest jednak bardzo wymagający kondycyjnie z uwagi na znaczną odległość od zamieszkanych okolic i jedynie trzy miejsca, w których można z niego zejść na stronę polską (Wołowiec, Kończysty Wierch, Siwy Zwornik). W niektórych miejscach pokonanie go bardzo utrudnia niezwykle kruche podłoże. Czas pokonania całości tej trasy to 5 godzin i 10 minut w opisywanym kierunku oraz 5 godzin i 15 minut w kierunku przeciwnym[4]. Szlak ten ma swoje przedłużenie na Słowacji (w kierunku od Wołowca) w postaci również czerwono znakowanej trasy Granią Rohaczy, będącej jednym z najtrudniejszych udostępnionych dla turystów przejść tatrzańskich. Najwyższy punkt trasy: po stronie polskiej Starorobociański Wierch (2176 m), po stronie słowackiej Banówka (2178 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny zwany Ścieżką nad Reglami o przebiegu Huciska w Dolinie ChochołowskiejKominiarska PrzełęczNiżnia Kominiarska Polana w Dolinie LejowejKominiarski PrzysłopWyżnia Miętusia Kira w Dolinie KościeliskiejMiętusi PrzysłopWielka Polana Małołącka w Dolinie Małej ŁąkiPrzełęcz w GrzybowcuPolana Strążyska w Dolinie StrążyskiejCzerwona PrzełęczPolana Białego w Dolinie BiałegoPrzełęcz BiałegoPolana KalatówkiKuźnice (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego). Szlak przecina największe doliny polskich Tatr Zachodnich i znajdujące się pomiędzy nimi grzbiety. Przebiega blisko Zakopanego, jest wyposażony w wiele tras dojściowych i nie zawiera żadnych trudności. Czas przejścia całości tej trasy to 7 godzin i 35 minut w opisywanym kierunku oraz 7 godzin i 25 minut w kierunku przeciwnym[4]. Po orkanie „Ksawery” w grudniu 2013 roku szlak uległ uszkodzeniom, wskutek których został zamknięty do odwołania na odcinku od Hucisk do Wyżniej Miętusiej Kiry; odwołanie nastąpiło na początku lipca 2016 roku. Szlak zawiera tak samo znakowany wariant dodatkowy, pozwalający na wejście z Czerwonej Przełęczy na szczyt Sarnia Skała (czas przejścia: w obie strony dziesięć minut). Najwyższy punkt trasy: Przełęcz w Grzybowcu (1311 m, szlak główny); Sarnia Skała (1377 m, odnoga szlaku).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Dolina Pięciu Stawów PolskichKrzyżneCzerwony Staw PańszczyckiHala Gąsienicowa (schronisko) – DwoiśniakKasprowy Wierch. Na szlaku nie ma poważnych trudności, pojedyncze miejsca wymagające użycia rąk występują jedynie w pobliżu Krzyżnego. Czas przejścia całości tej trasy to 5 godzin i 45 minut w opisywanym kierunku oraz 5 godzin i 35 minut w kierunku przeciwnym[5]. Rzadko przechodzi się ją w całości, jest wyposażona w wiele szlaków łącznikowych i dojściowych. Z Kasprowego Wierchu dalszy ciąg żółtych znaków sprowadza na Słowację przez bardzo długą Dolinę Cichą. Najwyższy punkt trasy: Krzyżne (2112 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Czarny Staw pod RysamiKazalnica MięguszowieckaMięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem. Szlak jest jednym z najtrudniejszych w Polsce; szczególnie niebezpieczna jest Galeryjka, bardzo wąska ścieżka przebiegająca bezpośrednio nad kilkusetmetrową przepaścią. Pomimo takich trudności został zabezpieczony jedynie siedmioma klamrami poniżej Kazalnicy Mięguszowieckiej. Wyżej niż na tym szlaku można w Polsce dotrzeć tylko na szlaku na Rysy. Czas przejścia całości tej trasy to 2 godziny i 55 minut w opisywanym kierunku oraz 2 godziny i 20 minut w kierunku przeciwnym[5]. Trzeba pamiętać, że nie jest ona połączona z żadną inną znakowaną trasą, jedyną nietaternicką możliwością zejścia z Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem jest powrót tą samą drogą. Najwyższy punkt trasy: Mięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem (2307 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Kiry (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Wyżnia Miętusia KiraBrama KraszewskiegoDolina KościeliskaHala Ornak (schronisko) – Rozdroże w TomanowejCiemniak. Szlak nie zawiera poważnych trudności, ale w niektórych miejscach w wyższej jego części trzeba przechodzić w pobliżu dużych przepaści; odcinek do Hali Ornak jest raczej spacerowy. Choć z Ciemniaka można zejść nieco krótszą drogą, odcinek od Hali Ornak do Ciemniaka nie łączy się z innymi szlakami (myląca nazwa „Rozdroże w Tomanowej” wynika z zamknięcia przebiegającego kiedyś tamtędy szlaku na Tomanową Przełęcz). Czas przejścia całości tej trasy to 5 godzin w opisywanym kierunku oraz 4 godziny i 5 minut w kierunku przeciwnym[4]. Szlak jest zamykany na zimę na odcinku od Hali Ornak do Ciemniaka z uwagi na ogromne zagrożenie lawinowe. Najwyższy punkt trasy: Ciemniak (2096 m).
szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Polana Chochołowska (schronisko) – Jarząbcze SzałasiskaTrzydniowiański WierchPolana Trzydniówka. Szlak nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, ale jego odcinek od Trzydniowiańskiego Wierchu do Polany Trzydniówki jest bardzo zarośnięty kosodrzewiną, co czyni przejście niezwykle wymagającym kondycyjnie i drastycznie zwiększa ryzyko kontuzji. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny i 15 minut w opisywanym kierunku oraz 4 godziny i 5 minut w kierunku przeciwnym[4], tworzy ona niemal zamkniętą pętlę, gdyż krańcowe polany dzieli mniej niż pół godziny drogi. Odcinek szlaku do Jarząbczych Szałasisk nosi nazwę „szlaku papieskiego”, ponieważ 23 czerwca 1983 roku odbył nim wycieczkę papież Jan Paweł II[7], fragment ten jest dodatkowo oznakowany biało-żółtymi kwadratami. Najwyższy punkt trasy: Trzydniowiański Wierch (1758 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Morskie Oko (schronisko) – Dolinka za MnichemSzpiglasowa Przełęcz – Tablica Stanisława Bronikowskiego w Dolinie Pięciu Stawów PolskichKozia PrzełęczZmarzły Staw pod Zawratem. Odcinek do Szpiglasowej Przełęczy jest zwany „ceprostradą” ze względu na brak jakichkolwiek trudności, zejście w kierunku Doliny Pięciu Stawów Polskich zawiera pojedyncze, niezbyt kłopotliwe miejsca wspinaczkowe, zamontowano tam krótki ciąg łańcuchów. Przejście przez Kozią Przełęcz jest bardzo trudne, na całej długości zabezpieczone licznymi łańcuchami i klamrami, szczególnie na podejściu od strony Doliny Pięciu Stawów Polskich znajduje się wiele miejsc wymagających długiej pionowej wspinaczki. Czas przejścia całości tej trasy to 5 godzin i 55 minut w opisywanym kierunku oraz 5 godzin i 25 minut w kierunku przeciwnym[5]. Jest dobrze połączona z innymi szlakami, stosunkowo rzadko przechodzi się ją w całości. Szlak zawiera tak samo znakowaną odnogę, pozwalającą na wejście ze Szpiglasowej Przełęczy na Szpiglasowy Wierch (15 minut w górę, 10 minut w dół). Najwyższy punkt trasy: Kozia Przełęcz (2137 m, szlak główny); Szpiglasowy Wierch (2172 m, wariant dodatkowy).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Siwa Polana (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Dolina ChochołowskaPolana TrzydniówkaPolana Chochołowska (schronisko) – Dolina Chochołowska Wyżnia – przełęcz Zawracie pod Rakoniem. Trasa nie zawiera żadnych trudności, z uwagi na wygodę przejścia bywa nazywana „Szeroką Ulicą”. Na całej jej długości najszybszym sposobem wyjścia poza obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego jest zawrócenie, ale jest połączona z wieloma innymi szlakami: jest to typowy szlak dojściowy. Na odcinku od Siwej Polany do Polany Chochołowskiej jest przejezdny dla rowerów[6], funkcjonuje tam również wypożyczalnia tych jednośladów. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny i 35 minut w opisywanym kierunku oraz 3 godziny i 45 minut w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: przełęcz Zawracie pod Rakoniem (1863 m).
szlak turystyczny niebieski Szlak niebieski o przebiegu Gronik (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Miętusi PrzysłopKobylarzowy ŻlebMałołączniak. Szlak na długim odcinku prowadzi stromym i kruchym żlebem, co czyni przejście kłopotliwym, nie jest jednak konieczna wspinaczka; najtrudniejszym miejscem jest niewielki próg skalny, zabezpieczony trzema łańcuchami. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny w opisywanym kierunku i 3 godziny w kierunku przeciwnym[4]. Trzeba pamiętać, że na odcinku od Miętusiego Przysłopu do Małołączniaka nie jest ona połączona z żadnym innym szlakiem. Najwyższy punkt trasy: Małołączniak (2096 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Wierchporoniec (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Rusinowa PolanaGęsia SzyjaWaksmundzka Rówień – Wolarczyska – Hala Gąsienicowa (schronisko). Szlak nie zawiera żadnych trudności, aczkolwiek na końcowym odcinku jest nieco zarośnięty kosodrzewiną. W wielu miejscach jest połączony z innymi znakowanymi przejściami, łatwo można go pokonywać w odcinkach albo łączyć z innymi trasami. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny i 15 minut w opisywanym kierunku oraz 3 godziny i 55 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Wolarczyska (1550 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Iwaniacka PrzełęczOrnakSiwa PrzełęczSiwy Zwornik. Szlak jest pozbawiony trudności technicznych, ale bardzo męczący z uwagi na strome podejścia. Na całej swojej długości prowadzi ostrzem północnej grani Siwego Zwornika (grani Ornaku), tylko z rzadka schodząc na jej zbocza. Można na niego wejść lub zejść z niego tylko na Iwaniackiej Przełęczy, Siwej Przełęczy i Siwym Zworniku. Czas przejścia całości tej trasy to 2 godziny i 35 minut w opisywanym kierunku oraz 2 godziny i 15 minut w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: Siwy Zwornik (1964 m). Szlak ma swoje przedłużenie na Słowacji: kierując się zielonymi znakami, można zejść w Dolinę Raczkową przez Dolinę Gaborową.
szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Buńdówki (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Dolina StrążyskaPolana StrążyskaPrzełęcz w GrzybowcuWyżnia Kondracka Przełęcz (Herbaciana Przełęcz). Szlak jest niemal pozbawiony trudności technicznych (jedynym miejscem wymagającym użycia rąk jest żebro skalne zwane Szczerbinką w Grzybowcu), ale na długim odcinku biegnie bezpośrednio nad ponadstumetrową zerwą Doliny Małej Łąki. Jest też dość wymagający kondycyjnie (strome podejście). Idąc nim, można najszybciej dotrzeć na Giewont. Czas przejścia całości tej trasy to 3 godziny w opisywanym kierunku oraz 2 godziny i 20 minut w kierunku przeciwnym[4]. Szlak jest zamykany na zimę na odcinku od Przełęczy w Grzybowcu do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy z uwagi na ogromne zagrożenie lawinowe. Najwyższy punkt trasy: Wyżnia Kondracka Przełęcz (1765 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Polana Kuźnicka (Murowanica) (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – NosalNosalowa PrzełęczKuźnice–(wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) Myślenickie TurnieKasprowy Wierch. Szlak jest całkowicie pozbawiony trudności, choć do przejścia nim konieczna jest pewna wytrzymałość fizyczna. Jego odcinek od Kuźnic jest najpopularniejszą drogą na Kasprowy Wierch; warto pamiętać, że na całym tym odcinku nie ma skrzyżowań z innymi szlakami, wobec czego jedyną oprócz zawrócenia możliwością szybszego opuszczenia szlaku jest wejście do kolei linowej Kuźnice – Kasprowy Wierch na stacji pośredniej na Myślenickich Turniach. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny i 55 minut w opisywanym kierunku oraz 4 godziny w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: Kasprowy Wierch (1987 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Gronik (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Wielka Polana MałołąckaDolina Małej ŁąkiKondracka PrzełęczKopa Kondracka. Na szlaku nie ma trudności technicznych. Łączy się on z wieloma innymi trasami, jest typowym szlakiem dojściowym. Czas przejścia całości tej trasy to 4 godziny w opisywanym kierunku oraz 3 godziny w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: Kondracka Kopa (2005 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Stara Roztoka (schronisko) – Wodogrzmoty MickiewiczaDolina RoztokiSiklawaDolina Pięciu Stawów PolskichWielki Staw Polski. Szlak nie sprawia trudności, na całej długości prowadzi przez dolinę. Podczas opadów lub oblodzenia może jednak być niebezpieczny, gdyż prowadzi po śliskich skałach w pobliżu potoku. Przeprowadza pod Siklawą, największym wodospadem Tatr. Jest jednym z najkrótszych dojść do Doliny Pięciu Stawów Polskich, dlatego też chodzi nim wielu turystów. Czas przejścia całości tej trasy to 2 godziny i 30 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 55 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Wielki Staw Polski (1664 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Jaszczurówka (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Dolina OlczyskaPolana OlczyskaPolana KopieniecKopieniec WielkiToporowa Cyrhla (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego). Na szlaku nie ma żadnych trudności, przebiega on blisko Zakopanego, jest łatwo dostępny i dobrze połączony z innymi szlakami. Czas pokonania całości tej trasy to 2 godziny i 40 minut w obie strony[5]. Zawiera ona tak samo znakowany wariant dodatkowy, który, prowadząc okrężną drogą przez Polanę Kopieniec, umożliwia ominięcie wierzchołka Kopieńca Wielkiego (wydłuża to czas przejścia o 15 minut w opisywanym kierunku i 5 minut w kierunku przeciwnym). Najwyższy punkt trasy: Kopieniec Wielki (1328 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Hala Ornak–(schronisko) Iwaniacka PrzełęczDolina Chochołowska (między Huciskami a Polaną Trzydniówka). Szlak jest pozbawiony jakichkolwiek trudności, ale może być męczący z uwagi na strome podejścia. Stanowi najlepsze połączenie pomiędzy wielkimi dolinami: Kościeliską i Chochołowską, prowadzi też przez niego najkrótsza droga na Ornak. Czas pokonania całości tej trasy to 2 godziny i 25 minut w opisywanym kierunku oraz 2 godziny i 30 minut w kierunku przeciwnym. Najwyższy punkt trasy: Iwaniacka Przełęcz (1459 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu Dolina Chochołowska (między Huciskami a Polaną Trzydniówka) – Dolina StarorobociańskaSiwa Przełęcz. Na szlaku nie ma żadnych trudności technicznych, na znacznej części swojej długości biegnie przez gęsty las. Jest on najdogodniejszym dojściem na Starorobociański Wierch i zwornik Błyszcz – najwyżej położone miejsca w polskich Tatrach Zachodnich. Z wyjątkiem początku i końca, w ogóle nie przecina się z innymi szlakami. Czas pokonania całości tej trasy to 2 godziny i 45 minut w opisywanym kierunku oraz 2 godziny i 10 minut w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: Siwa Przełęcz (1812 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Czarny Staw GąsienicowySkrajny Granat. Szlak zawiera odcinki prostej wspinaczki, w najtrudniejszym miejscu jest zamontowany krótki łańcuch i pojedyncza poręcz. Jest to jedno z licznych dojść do Orlej Perci. Z wyjątkiem początku i końca, w ogóle nie przecina się z innymi szlakami. Czas pokonania całości tej trasy to 2 godziny i 10 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 45 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Skrajny Granat (2225 m).
szlak turystyczny niebieski Szlak niebieski o przebiegu Palenica Białczańska (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Rusinowa PolanaKaplica Matki Boskiej Jaworzyńskiej na WiktorówkachDolina FilipkaZazadnia (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego). Szlak ma charakter spacerowy, prowadzi w większości przez gęsty las. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 45 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 55 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Rusinowa Polana (1210 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu Brzeziny (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Psia TrawkaDolina Suchej Wody GąsienicowejHala Gąsienicowa (schronisko). Szlak nie zawiera żadnych trudności, jest najkrótszym i najbezpieczniejszym dojściem na Halę Gąsienicową, jest jednak rzadko wybierany przez turystów z uwagi na swoją monotonię: na całej długości prowadzi jednostajnym podejściem przez las. Szlak jest przejezdny dla rowerów[6], a nawet dla samochodów (wyłącznie za zgodą Tatrzańskiego Parku Narodowego). Czas pokonania całości tej trasy to 2 godziny i 20 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 50 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Hala Gąsienicowa (1500 m).
szlak turystyczny niebieski Szlak niebieski o przebiegu GrześDługi UpłazRakońprzełęcz ZawracieWołowiec. Szlak nie zawiera poważnych trudności, przebiega łagodną północną granią Wołowca, wymaga jednak pewnej kondycji. Na końcowym odcinku pewne problemy może sprawić bardzo kruche podłoże. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 45 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 30 minut w kierunku przeciwnym[4]. Najwyższy punkt trasy: Wołowiec (2064 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Polana Chochołowska (schronisko) – Bobrowiecki ŻlebGrześ. Szlak jest pozbawiony jakichkolwiek trudności. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 45 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 15 minut w kierunku przeciwnym[4]. Choć łączy się ona z innymi szlakami, na całej jej długości najszybszym sposobem powrotu w dolinę jest zawrócenie. Najwyższy punkt trasy: Grześ (1653 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu Wielki Staw Polski – Szeroki Żleb – Kozi Wierch. Na szlaku nie ma poważnych trudności, w jego końcowym odcinku znajdują się pojedyncze miejsca wymagające użycia rąk. Jest to jedna z tras dojściowych do Orlej Perci, a przy tym zdecydowanie najłatwiejszy spośród szlaków pozwalających wejść na najwyższy szczyt leżący w całości w Polsce. Jest jednak bardzo wymagający kondycyjnie, problemy może sprawić także kruche podłoże. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 45 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 15 minut w kierunku przeciwnym. Oprócz początku i końca nie łączy się z innymi szlakami. Najwyższy punkt trasy: Kozi Wierch (2291 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Kuźnice (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Dolina JaworzynkaPrzełęcz między Kopami (Karczmisko). Na szlaku nie ma trudności. Jest on jednym z najkrótszych i najczęściej wybieranych dojść na Halę Gąsienicową. Poza jego początkiem i końcem nie ma na nim skrzyżowań z innymi szlakami. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 45 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 15 minut w kierunku przeciwnym[5]. Co ciekawe, czas ten jest w obie strony równy czasowi przejścia łączącego Kuźnice z Przełęczą między Kopami odcinka szlaku niebieskiego (przez Skupniów Upłaz). Najwyższy punkt trasy: Przełęcz między Kopami (1499 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu Kondratowa Polana (schronisko) – Przełęcz pod Kopą Kondracką. Szlak jest pozbawiony trudności. Pójście nim daje możliwość najszybszego dojścia od polskiej strony na grań główną Tatr. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 30 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 10 minut w kierunku przeciwnym[4]. Poza początkiem i końcem na tym szlaku nie ma możliwości zejścia na inny. Najwyższy punkt trasy: Przełęcz pod Kopą Kondracką (1863 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu DwoiśniakZielony Staw GąsienicowyŚwinicka Przełęcz. Szlak nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, ale na jego końcowym odcinku występują wąskie przejścia nad przepaścią. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 30 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 10 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Świnicka Przełęcz (2050 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu Brama KraszewskiegoJaskinia MroźnaDolina Kościeliska. Szlak nie zawiera trudności, mimo że prowadzi przez jaskinię, ponieważ jest ona przystosowana dla turystów: zamontowano oświetlenie elektryczne i metalowe poręcze. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 15 minut w opisywanym kierunku[4], jest ona jednokierunkowa. Szlak oprócz początku i końca jest pozbawiony połączeń z innymi trasami. Jest zamykany na zimę. Jaskinia Mroźna jest jedynym miejscem w polskich Tatrach, wstęp do którego jest dodatkowo płatny (oprócz opłaty wniesionej przy wejściu do Tatrzańskiego Parku Narodowego). Najwyższy punkt trasy: otwór wyjściowy Jaskini Mroźnej (1112 m).
szlak turystyczny niebieski Szlak niebieski o przebiegu Brama KraszewskiegoHala Stoły. Na szlaku nie ma trudności. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 20 minut w opisywanym kierunku oraz godzina w kierunku przeciwnym[4]. Nie łączy się ona z innymi szlakami, po wejściu na Halę Stoły jedyną możliwością zejścia jest powrót tą samą drogą. Podczas orkanu „Ksawery” w grudniu 2013 roku szlak został uszkodzony, co spowodowało zamknięcie go do odwołania; odwołanie nastąpiło w listopadzie 2015 roku. Najwyższy punkt trasy: Hala Stoły (1417 m).
szlak turystyczny czerwony Szlak czerwony o przebiegu Nędzówka (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Staników ŻlebWyżnie Stanikowe SiodłoMiętusi Przysłop. Szlak jest pozbawiony trudności. Co ciekawe, osoby wchodzące do Tatrzańskiego Parku Narodowego tą trasą są zwolnione od opłat za wstęp (jest to jeden z trzech takich szlaków, ale jako jedyny łączy się na końcu z innymi szlakami, pozwalając na wejście w głąb Tatrzańskiego Parku Narodowego). Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 30 minut w opisywanym kierunku oraz godzina i 10 minut w kierunku przeciwnym[4]. Oprócz początku i końca nie łączy się ona z innymi szlakami. Najwyższy punkt trasy: Wyżnie Stanikowe Siodło (1271 m).
szlak turystyczny czarny Szlak czarny o przebiegu Czarny Staw GąsienicowyMały KościelecKarbKościelec. Szlak począwszy od przełęczy Karb jest raczej trudny, zawiera odcinki pionowej wspinaczki i przejścia nad dużymi przepaściami; najtrudniejsze miejsca to siedmiometrowej wysokości ściana skalna oraz pozbawiona chwytów ukośna płyta silnie eksponowana na stronę Czarnej Doliny Gąsienicowej. Jest to najtrudniejsza trasa turystyczna w Tatrach, w żadnym miejscu której nie zamontowano sztucznych zabezpieczeń (choć istnieją trudniejsze niezabezpieczone odcinki szlaków, jak na przykład fragment szlaku zielonego Kazalnica MięguszowieckaMięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem). Szlak ten wymaga także bardzo dobrej kondycji, ponieważ na całej swojej długości stanowi strome podejście. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 20 minut w opisywanym kierunku oraz godzina w kierunku przeciwnym[5]. Powyżej przełęczy Karb nie łączy się z innymi szlakami, jedyną możliwością zejścia z Kościelca jest powrót tą samą drogą. Najwyższy punkt trasy: Kościelec (2155 m).
szlak turystyczny żółty Szlak żółty o przebiegu Między Ściany (wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego) – Dolina LejowaNiżnia Kominiarska Polana. Szlak ma charakter spacerowy. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 10 minut w opisywanym kierunku oraz 50 minut w kierunku przeciwnym[4]. Po orkanie „Ksawery” w grudniu 2013 roku szlak uległ uszkodzeniom, wskutek których został zamknięty do odwołania. Najwyższy punkt trasy: Niżnia Kominiarska Polana (1093 m).
szlak turystyczny zielony Szlak zielony o przebiegu DwoiśniakLiliowe. Jest to pozbawiony trudności szlak dojściowy do grani głównej Tatr, na całej długości przebiegający w przybliżeniu granicą pomiędzy Tatrami Zachodnimi a Wysokimi. Czas pokonania całości tej trasy to godzina i 10 minut w opisywanym kierunku oraz 50 minut w kierunku przeciwnym[5]. Najwyższy punkt trasy: Liliowe (1952 m).

W polskich Tatrach znajduje się także wiele innych ważnych szlaków. Trzeba zauważyć, że kolor szlaku nie oznacza jego trudności. Kolor czerwony, a następnie niebieski oznacza najważniejsze i najdłuższe szlaki; kolor czarny zazwyczaj oznacza krótki szlak; kolory żółty i zielony oznaczają szlaki łącznikowe i dojściowe[8]. Od tych zasad jest jednak wiele wyjątków, ponieważ najważniejsza reguła stwierdza, że dwa szlaki jednego koloru nigdy nie mogą się przecinać.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]