Szlifowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szlifowanie

Szlifowanie – obróbka wykończeniowa powierzchni za pomocą narzędzi ściernych, w wyniku której uzyskuje się duże dokładności wymiarowe i kształtowe oraz małą chropowatość. Szlifowanie można wykonywać na otworach, wałkach i płaszczyznach. Maszyny do tego typu obróbki nazywane są szlifierkami, a narzędzia skrawające to ściernice. Materiałem, z którego wykonane są ściernice, najczęściej jest korund, diament, węglik krzemu lub węglik boru.

Odmiany szlifowania ściernicowego[edytuj | edytuj kod]

Szlifowanie można podzielić ze względu na:

  1. Kształt powierzchni obrabianej
    • obrotowe – zewnętrzne lub wewnętrzne powierzchnie walcowe, stożkowe i obrotowych krzywoliniowych
    • nieobrotowe – powierzchnie płaskie lub krzywoliniowe
  2. Mocowanie przedmiotu w obrabiarce
    • kłowe
    • bezkłowe
  3. Położenie ściernicy względem przedmiotu
    • obwodowe – oś ściernicy jest równoległa do osi powierzchni obrotowej lub obrabianej powierzchni płaskiej
    • czołowe – oś ściernicy jest prostopadła lub wichrowata do osi powierzchni obrotowej lub do powierzchni płaskiej.

Technologiczne parametry skrawania podczas szlifowania[edytuj | edytuj kod]

  • prędkość obrotowa ściernicy [1/s],
  • średnica ściernicy [mm],
  • prędkość obwodowa ściernicy [m/s],
  • prędkość obrotowa przedmiotu obrabianego [1/s],
  • średnica przedmiotu obrabianego [mm],
  • prędkość obwodowa przedmiotu obrabianego [mm/s],
  • posuw osiowy stołu [mm/obr.],
  • prędkość posuwu osiowego stołu [mm/s]
  • styk ściernicy wgłębny

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]