Szlumbergera ucięta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szlumbergera ucięta
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina kaktusowate
Rodzaj szlumbergera
Gatunek szlumbergera ucięta
Nazwa systematyczna
Schlumbergera truncata (Haw.) Moran
Gentes Herb. 8:329. 1953[2]
Synonimy

Epiphyllum truncatum Haw, Zygocactus truncatus (Haw.) K. Schum.

Szlumbergera ucięta, zygokaktus ucięty, epifyllum ucięte (Schlumbergera truncata (Haw.) Moran) – gatunek rośliny z rodziny kaktusowatych. W stanie dzikim występuje w tropikalnych lasach Ameryki Południowej w okolicach Rio de Janeiro w Brazylii[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Jest to pędowy sukulent o silnie spłaszczonych pędach z brzegu ząbkowany. Człony pędowe rozgałęziają się w formę widlastą. Brak liści.
Kwiaty
Kwiaty duże, dorastające do 7 cm średnicy powstają na brzegach pędów. Okwiat czerwonego koloru, uprawiane formy bywają w kolorach białym, pomarańczowym lub fioletowoczerwonym.
Owoc
Owocem rośliny jest jagoda.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Popularna roślina doniczkowa, zwłaszcza jej liczne kultywary (mieszańce). Szlumbergera ucięta, uprawiana jest jako roślina doniczkowa od 1816/1817, najpierw w Anglii, kiedy to przywieziono do Kew Garden w Londynie pierwszy egzemplarz pochodzący z tropikalnego lasu z okolic Rio de Janeiro. Na Zachodzie odmiany uprawne Schlumbergera truncata nazywane są zazwyczaj Kaktusem Bożego Narodzenia, często też Kaktusem listopadowym, a w USA Kaktusem dziękczynienia i występują masowo w sprzedaży późną jesienią, kiedy kwitną[potrzebny przypis].

W Polsce kwitnie w miesiącach grudzieństyczeń. Gatunek botaniczny posłużył do utworzenia szeregu mieszańców, z reguły uprawianych jako formy szczepione na przedstawicielach rodzaju drzewidło[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-07].
  2. Schlumbergera truncata (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-10-03].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2013-01-30].
  4. Jan Riha, Rudolf Subik: Encyklopedia kaktusów. Warszawa: Polska OficynaWydawnicza BGW, 1992. ISBN 83-7066-424-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski, Słownik roślin użytkowych, Warszawa: Państ. Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1989, ISBN 83-09-00256-4, OCLC 69595653.