Sznaucer średni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sznaucer średni
Sznaucer średni h222.jpg
Sznaucer średni
Inne nazwy Brodacz monachijski (dawna nazwa)
Kraj patronacki Niemcy[1]
Kraj pochodzenia Niemcy(południowe)[1]
Wymiary
Wysokość 45-50 cm
Masa 14-20 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa II, Sekcja 1,
nr wzorca 182
AKC Working
ANKC Grupa 6 (Utility)
CKC Grupa 3 - Working Dogs
KC(UK) Utility
NZKC Utility
UKC Herding Dog Breeds
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sznaucer średnirasa psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera w podsekcji sznaucery. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[2]. Typ dogowaty[1]. Nie podlega próbom pracy[3].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Sznaucery pochodzą ze znanych z hodowli owiec i bydła obszarów Bawarii i Witembergii na południu Niemiec, gdzie można natrafić na wzmianki o średnim sznaucerowatym psie już w XVI w. Dawniej dotrzymując kroku koniom, towarzyszył dyliżansom w długich trasach, potrafił także zwalczać gryzonie w miastach.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

  • głowa jest mocna, wydłużona, zwężająca się stopniowo od oczu do wierzchołka nosa. Kufa ma kształt umiarkowanie ściętego klina
  • oczy są ciemnej barwy, owalne
  • uszy są wysoko osadzone, w kształcie litery "V", załamane (dawniej kopiowane)
  • tułów jest zwarty, klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, owalna w przekroju. Grzbiet krótki opada ku tyłowi.
  • ogon osadzony wysoko (dawniej kopiowany)
Głowa sznaucera średniego

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Okrywa włosowa jest szorstka, twarda i gęsta. Składa się z gęstego podszerstka i włosa okrywowego. Cechami charakterystycznymi są broda na kufie i krzaczaste brwi. Umaszczenie jakie występuje to pieprz i sól, srebrne oraz rzadziej całkowicie czarne. Białe plamy na głowie, piersi i kończynach są niepożądane.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Sznaucer średni jest psem stróżującym i towarzyszącym.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Zdecydowany temperament, nie wykluczający zimnej krwi i ostrożności, upodobanie do zabaw. Jest przywiązany do swego pana i akceptuje dzieci. Jest szczekliwy, ale czujny. Inteligentny i uważny, łatwo się uczy. Jest wytrzymały i odporny na wahania temperatury oraz choroby.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Istnieje konieczność systematycznego czesania, strzyżenia i trymowania sierści sznaucera średniego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 67.
  2. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 138.
  3. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 91.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 120. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło sznaucer w Wikisłowniku