Sztuczna grawitacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sztuczna grawitacja – pozorna siła ciążenia wywołana sztucznie, przez siłę przyspieszającą inną niż siła grawitacji dużej masy (np. planety). Sztuczną grawitację rozpatruje się jako element niezbędny do bardzo długiego pobytu człowieka w warunkach nieważkości w przestrzeni kosmicznej.

Sposoby symulowania ciążenia[edytuj | edytuj kod]

  • W stacjonarnych stacjach orbitalnych można wykorzystać siłę odśrodkową. Stacja musiałaby mieć wówczas kształt torusa wirującego wokół osi symetrii. Kierunek „góra” będzie wówczas zwrócony do osi obrotu.
  • W przyspieszającej liniowo rakiecie rolę siły ciążenia może spełniać siła bezwładności w ruchu postępowym, wówczas „góra” będzie zgodna z kierunkiem ruchu rakiety. Podczas hamowania rakiety kierunki „góra” i „dół” ulegną zmianie o 180°.

Sztuczna grawitacja w fantastyce naukowej[edytuj | edytuj kod]

Sztuczna grawitacja pojawia się często na pokładach statków kosmicznych w utworach science-fiction. Zazwyczaj owe statki nie obracają się, a zasada generowania sztucznego ciążenia nie jest wyjaśniona.