Sztuczny chromosom bakteryjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sztuczny chromosom bakteryjny (ang. bacterial artificial chromosome, BAC[1]) - zrekombinowany kwas deoksyrybonukleinowy bazujący na DNA plazmidowym bakterii pałeczki okrężnicy (Escherichia coli), używany w inżynierii genetycznej, jako wektor do klonowania DNA. Wykazuje zdolność do przyjęcia fragmentów DNA do klonowania (np. cDNA), (określanego także mianem insertu) długości 100-350 kpz, czyli znacznie mniej niż sztuczny chromosom drożdżowy (YAC). Niemniej jednak BAC wykazuje większą stabilność insertu oraz łatwość operacji namnażania i izolacji klonu.

Przypisy

  1. Przemysław Wojtaszek, Adam Woźny, Lech Ratajczak: Biologia komórki roślinnej. Tom 1. Struktura. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. XI. ISBN 978-83-01-14838-6.