Szudziałowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°17′54″N 23°39′13″E
- błąd 38 m
WD 53°18'0.0"N, 23°40'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 938 m
Szudziałowo
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat sokólski
Gmina Szudziałowo
Liczba ludności (2011) 732[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 16-113[3]
Tablice rejestracyjne BSK
SIMC 0042330[4]
Położenie na mapie gminy Szudziałowo
Mapa konturowa gminy Szudziałowo, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Szudziałowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Szudziałowo”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Szudziałowo”
Położenie na mapie powiatu sokólskiego
Mapa konturowa powiatu sokólskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Szudziałowo”
Ziemia53°17′54″N 23°39′13″E/53,298333 23,653611

Szudziałowowieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Szudziałowo[4][5].

Szudziałowo leży w dolinie polodowcowej między wzgórzami morenowymi. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Szudziałowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość może pochodzić już z XIII wieku, ale pierwszym dokumentem wzmiankującym ją jest akt erekcyjny kościoła rzymskokatolickiego w Sokółce z 1592 r. Pierwszy kościół w Szudziałowie został ufundowany w 1601 r. W przeszłości w Szudziałowie znajdowała się również cerkiew św. Jerzego Zwycięzcy, wzniesiona na początku XX wieku na potrzeby dominującej (według wykonanego w 1906 spisu ludności) w miejscowości ludności wyznania prawosławnego. Cerkiew została zburzona w 1936. W 2010 r. na szudziałowskim cerkwisku ustawiono i wyświęcono pamiątkowy krzyż prawosławny[6].

Szudziałowo było też znane ze związków z rodem Eysymontów, którym je nadano w 1510 roku od Zygmunta Starego[7]. Ta tradycja powiada, że "Zygmunt I, król Polski dla jedenastu braci rodzonych Eysymontów za zasługi wojenne w roku 1510 nadał w potomne czasy przy Puszczy Kryńskiej nad rzekami Słoją i Szudziałówką majątek Szudziałów, na milę długości a na pół mili szerokości". W Metryce Litewskiej jest podobny list z roku 1511, niejako nawiązujący do tych zdarzeń, gdzie jako głównego z owych braci wymienia się Mikołaja Krembicza Eisimontowicza[8]. Pomiarą włoczną zostało przyłączone do Ekonomii Grodzieńskiej. Jednak Eysymontowie przez wiele lat domagali się zwrotu tych dóbr, o czym świadczą dokumenty sejmowe z lat 1611-1667[9].

Kościół katolicki

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się szkoła podstawowa, kościół rzymskokatolicki katolicki pw. św. Wincentego Ferreriusza (z 1937 r.), a także dwa cmentarze: prawosławny z XIX wieku oraz rzymskokatolicki założony w 1906 roku[10].

Szudziałowo było pierwszą parafią kardynała Henryka Gulbinowicza (któremu 20 sierpnia 2000 r. przyznano dyplom Honorowego Obywatela Szudziałowa[11]), a później arcybiskupa Sławoja Leszka Głodzia.

Sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi Szudziałowo istnieje klub "Sudovia" zajmujący się lekkoatletyką, grami zespołowymi oraz szachami. Sudovia posiada sekcje juniorów i seniorów.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Szudziałowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2021-10-28] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. A. Radziukiewicz, W Szudziałowie stanął krzyż, "Przegląd Prawosławny", nr 8 (302), sierpień 2010, ISSN 1230-1078, s.14
  7. Wywód Eysymonttów z dn 4 (15) grudnia 1798 przed Deputacją Wywodową Wileńską
  8. Lietuvos Metrika = Lithuanian Metrica = Metryka Litewska. Knyga Nr. 9: (1511–1518); Užrašymų knyga 9, Vilnius 2002, ​ISBN 9986-34-121-3​, dokument nr 74
  9. Volumina Legum, Petersburg 1860, T. III, s. 26-27, 99, T. IV, s. 424-425, 476
  10. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 50–51.
  11. Joanna Aleksiejczuk, Złoty Jubileusz Księdza Henryka Kardynała Gulbinowicza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]