Przejdź do zawartości

Szyfr podstawieniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szyfr Babingtona – przykład szyfru podstawieniowego

Szyfry podstawienioweszyfr, w którym każdy znak tekstu jawnego zastępowany jest przez inny znak lub znaki szyfrogramu. Ze względu na łatwość łamania tego rodzaju szyfrów, nie są one już stosowane. Kryptografia klasyczna wyróżnia cztery rodzaje szyfrów podstawieniowych[1]:

Szyfry podstawieniowe w wojsku[edytuj | edytuj kod]

Podczas I wojny światowej wojsko niemieckie stosowało opracowany przez pułkownika Fritza Nebela szyfr ADFGVX. Szyfrowanie odbywało się za pomocy szachownicy Polibiusza. Sama tablica wypełniana była jednak literami w sposób losowy, będąc znana wyłącznie nadawcy i odbiorcy[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szyfry podstawieniowe i przestawieniowe. W: Bruce Schneier: Kryptografia dla praktyków. Protokoły, algorytmy i programy źródłowe w języku C. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, s. 38–42. ISBN 83-204-2678-2. (pol.).
  2. Mateusz Dański, Szyfry ADFGX i ADFGVX [online], mattomatti.com [dostęp 2022-02-17] (pol.).