Szymanowice Dolne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymanowice Dolne
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Klimontów
Sołectwo Szymanowice Dolne
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-640 Klimontów
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0796275
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Szymanowice Dolne
Szymanowice Dolne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szymanowice Dolne
Szymanowice Dolne
Ziemia50°38′00″N 21°26′08″E/50,633333 21,435556

Szymanowice Dolnewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Wieś położona jest w dolinie rzeki Koprzywianki, w paśmie Gór Świętokrzyskich, liczy sobie ona ok. 50 domów jednorodzinnych.

Zbiorniki wodne[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku rekultywowano i udostępniono turystom kąpielisko przy zalewie w Szymanowicach. Zalew ma powierzchnię 51 ha, kąpielisko – 1.45 ha[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wieku XIX Słownik Geograficzny opisuje Szymanowice Górne i Dolne jako : dwie wsie i folwark nad rzeką Pokrzywianką[a] w powiecie sandomierskim, gminie Górki, parafii Olbierzowice, odległe od Sandomierza 20 wiorst. W roku 1892 Szymanowice Dolne posiadały młyn wodny, olejarnię, cegielnię, 30 domów, 298 mieszkańców. Szymanowice Górne 10 domów 44 mieszkańców[3]

W 1827 r. Szymanowice Dolne 26 domów 134 mieszkańców Szymanowice Górne 6 domów 65 mieszkańców

W 1881 r. folwark Szymanowice Dolne i Górne (własność Ledóchowskiego) posiadały rozległość mórg 740: grunty orne i ogrody mórg 279, łąk mórg 112, pastwiska mórg 14, lasu mórg 302,wody mórg 11, nieużytki mórg 22, budynków murowanych 1, drewnianych 15, płodozmian 11. polowy, las urządzony.

Wieś Szymanowice Dolne osad 22, mórg 238, Szymanowice Górne 99 mórg należały do dóbr Klimontów.

W połowie XV w. Szymanowice major, w parafii Olbierzowice, własność Nowowieskiego h. Sulima, miały 9 łany kmiece, 2 karczmy, 6 zagrodników z rolą, z których dziesięcinę, wartości 10 grzywien, dawano plebanowi w Charzowicach, 2 folwarki rycerskie płaciły dziesięcinę, wartości 3 grzywien plebanowi w Piandziszowie. Na rzece Koprzywniance były dwa młyny[3].

Szymanowice minor, własność Szymanowskiego i Ossolińskiego, miały 7 łanów kmiecych 3 karczmy, 2 zagrodników z których dziesięcinę snopową i konopną, wartości 6 grzywien, płacono plebanowi w Charzowicach (Długosz, L. B., II, 349, 367).
Według registru poborowego powiatu sandomierskiego z r. 1508 wieś Szymanowice, część Nowej Wsi, i inne, we własności Kacpra i Anny z Nowej Wsi płaciły poboru 4 grzywny 24 grosze[3].

W r. 1578 w Szymanowicach Górnych Stanisław Gniewosz miał 6 osad, 1 1/2 łanu, 4 zagrodników z rolą, 1 biednego komornika i 1 rzemieślnika. Jakub Wierzbicki 7 osad, 1 3/4 łana, 2 zagrodników z rolą. Część należąca do Słupeckich (w zastawie od Trzcińskiego) 1 1/2 łanu, 3 osady. Do dworu należały 2 łany, 3 ogrodników z rolą, 1 komornik ubogi (Pawiński, Kod. Małop. s.173,463)[3].

Według spisu powszechnego z roku 1921 miejscowość Szymanowice Dolne posiadała 29 domów i 234 mieszkańców[4].

Uwagi

  1. Nazwy rzeki Pokrzywianka i Koprzywianka używane były zamiennie

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-5].
  2. Koło PZW nr 27 Klimontów – Zalew Szymanowice
  3. a b c d Szymanowice (3) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  4. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Województwo kieleckie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2015-04-30].