Szymon Krofey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Szymon Krofej)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydanie Duchownych piesni z 1586 roku

Szymon Krofey (Krofej) – XVI-wieczny pastor ewangelicki z Bytowa, autor najstarszych drukowanych zabytków języka kaszubskiego.

Jego nazwisko pochodziło od słowa lub przezwiska krowa[1]. Pochodził z okolic Bytowa, przypuszczalnie z Dąbia, gdzie poświadczono w dokumentach rodzinę o takim samym nazwisku[1]. Przed 1569 pełnił funkcję pisarza, a od 1570 kierownika (rektora) szkoły miejskiej, następnie objął posadę pastora ewangelicko-augsburskiego w Bytowie[1]. W 1586 roku z pomocą książąt Barnima X i Jana Fryderyka opublikował w Gdańsku tłumaczenie kancjonału pt. Duchowne piesnie Doktora Marcina Luthera i ynszich nabożnich mężów. Z niemieckiego w sławięsky jęzik wilozone, będące pierwszym drukiem w dialekcie słowińskim. Był także autorem Ćwiczeń katechizmowych przez pytania i odpowiedzi, zachowanych tylko w wydaniu z 1758 roku[2]. Język Krofeya oparty był na ówczesnej polszczyźnie, przeplatanej jednak licznymi kaszubizmami leksykalnymi, fonetycznymi i morfologicznymi[3].

Patron ulicy na gdyńskim Grabówku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Język kaszubski. Poradnik encyklopedyczny. pod redakcją Jerzego Tredera. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego/Oficyna Czec, 2002, s. 114.
  2. Ewa Siatkowska: Rodzina języków zachodniosłowiańskich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, s. 147.
  3. Hanna Popowska-Taborska: Kaszubszczyzna. Zarys dziejów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 48.