Szymon Stanisław Makowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Stanisław Makowski
kanonik
Data śmierci 1683
rektor Akademii Krakowskiej
Okres sprawowania 1668-1670
1671-1672
1674-1676
1681-1682
proboszcz kolegiaty pw. Wszystkich Świętych
Okres sprawowania od 1645
Wyznanie katolickie
Kościół łacińskie
Inkardynacja archidiecezja krakowska

Szymon Stanisław Makowski (ur. ?, zm. 1683) – profesor teologii i rektor Akademii Krakowskiej, polski duchowny katolicki.

Po ukończeniu studiów w Akademii Krakowskiej od 1645 roku był proboszczem kolegiaty pw. Wszystkich Świętych, łącząc tę funkcję z obowiązkami kaznodziei katedralnego. W 1682 roku został kanonikiem krakowskim. Występował przeciwko zakładaniu szkół jezuickich we Lwowie.

Był autorem kazań i publikacji:

  • Pars hyemalis concionum dominicalium a prima Adventus usque ad Pentecosten, Krak. 1648
  • Pars aestiva concionum pro festivitatibus Christi, B. Virginis et Sanctorum, ib. 1665
  • Pars hyemalis concionum pro festis, ib. 1666
  • Supplementum concionum pro festivitatibus, ib. 1676
  • Cursus philosophicus, Krak. 1679, 3 t.
  • Theologia christiana, ib. 1682
  • Explanatio decalogi, ib. 1682
  • Theologia speculativa

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć powstały panegiryki: Góreckiego Idea eruditae probitatis et probae eruditionis (Krak. 1671), Brockiego Lux academiae corruscans (ib. 1681) i Dolor Palladis academicae maximus (ib. 1683), a także Warzyńskiego, Echo publici doloris (ib. 1683).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]