Szynszyloszczur stokowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szynszyloszczur stokowy
Abrocoma bennettii[1]
Waterhouse, 1837
Szynszyloszczur stokowy
Szynszyloszczur stokowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Nadrodzina Octodontoidea
Rodzina szynszyloszczurowate
Rodzaj szynszyloszczur
Gatunek szynszyloszczur stokowy
Synonimy
  • A. cuvieri Waterhouse, 1837
  • A. helvina (Wagner, 1842)
  • A. laniger Prell, 1934
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Szynszyloszczur stokowy[3] (Abrocoma bennettii) – endemiczny gatunek gryzonia z rodziny szynszyloszczurowatych (Abrocomidae)[4] zamieszkujący tereny Ameryki Południowej w środkowej części Chile, od Copiapó do rzeki Biobío, na wysokości do 2000 m.n.p.m[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Abrocoma bennettii obejmuje dwa podgatunki[4]:

Kariotyp[edytuj | edytuj kod]

Garnitur chromosomowy szynszyloszczura stokowego tworzą 32 pary (2n=64) chromosomów; FN=114[5].

Zasięg geograficzny[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje endemicznie w środkowej części Chile od Copiapó do rzeki Biobío, na wysokości do 2000 m.n.p.m[2].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Szynszyloszczur stokowy zamieszkuje zachodnie zbocza Andów porośnięte śródziemnomorskimi krzewami[2]. Wykorzystują czasem nory wspólnie z gryzoniami sympatrycznego gatunku O. degus (koszatniczka pospolita)[6][7].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek podlega ochronie na terenie czterech obszarów: Los Cipreses, Rio Blanco, Las Chinchillas i Bosque Fray Jorge[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Abrocoma bennettii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Abrocoma bennettii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Abrocoma bennettii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 30 października 2014]
  5. Angel E. Spotorno, Laura I. Walker, Luis Contreras, Juan C. Torres i inni. Chromosome divergence of Octodon lunatus and Abrocoma bennetti and the origins of Octodontoidea (Rodentia: Histricognathi). „Revista Chilena de Historia Natural”. 68, s. 227-239, 1995 (ang.). 
  6. Thomas J. Reynolds, John W. Wright. Early postnatal physical and behavioural development of degus (Octodon degus). „Laboratory Animals”. 13 (2), s. 93-99, 1979. ISSN 1758-1117 (ang.). 
  7. George Fulk: Notes on the activity, reproduction, and social behavior of Octodon degus. Journal of Mammalogy 57/3: 495-505, 1976.