Tęczówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tęczówka to niebieski obszar okalający źrenicę

Tęczówka (łac. iris) – element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej. W centrum zawiera otwór zwany źrenicą[1][2] (łac. pupilla). Na jej przedniej powierzchni obecne są fałdy tęczówki - nieregularne zagłębienia i uwypuklenia.[potrzebny przypis]

Tęczówka zawiera dwa układy włókienek mięśniowych, które działając antagonistycznie sprawiają, że działa ona jak przysłona i reguluje dopływ światła do soczewki[1][2]. Mięsień zwieracza źrenicy (łac. m. sphincter pupilae), unerwiony przez włókna przywspółczulne[1][2], ma wiązki mięśniowe ułożone spiralnie[1] i znajduje się przy brzegu źrenicy[2]. Mięsień rozwieracza źrenicy (łac. m. dilatator pupilae), unerwiony przez włókna współczulne[1][2], ma wiązki mięśniowe ułożone promieniście[1] między obwodem tęczówki a źrenicą[2].

Wyróżnia się cztery warstwy tęczówki:

  • nabłonek przedni tęczówki - nabłonek jednowarstwowy płaski
  • warstwa graniczna zewnętrzna; brak w niej naczyń krwionośnych
  • zrąb tęczówki
  • warstwa barwnikowa tzw. część tęczówkowa siatkówki[potrzebny przypis]

Analiza tęczówki oka człowieka wykorzystywana jest w irydologii.[3][4]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Maria Hanna Niżankowska: Podstawy okulistyki. Wyd. II. Wrocław: VOLUMED, 2000. ISBN 83-87804-14-2.
  • Bruce James, Chris Chew, Anthony Bron: Kompendium okulistyki. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1997. ISBN 83-200-2186-3.
  • Dr Bernard Jensen, Dr Donald V. Bodeen: Co Twoje oczy mówią o zdrowiu - Irydologia w praktyce. Białystok: Studio Astropsychologii, 2011. ISBN 978-83-7377-501-5.
  • Aliona Szmukała-Rostovceva: Irydologia zilustrowana. Praktyczny poradnik. Znaki irydologiczne na ponad 230 zdjęciach. Gdańsk: GWP, 2014. ISBN 978-83-60577-91-2.