Tęcza (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Toruń. Kościół św. Jakuba. Dobrze widoczna ściana tęczowa, jej łuk i otwór tęczowy (tęcza).

Tęcza, otwór tęczowy – otwór w ścianie, zwanej ścianą tęczową, usytuowanej na granicy nawy głównej i prezbiterium kościoła, przesklepiony niekiedy tzw. łukiem tęczowym.

Tęcza jest zazwyczaj akcentowana dekoracją architektoniczną i malarską. W kościołach gotyckich umieszczano u góry tęczę poziomą, ozdobną belkę drewnianą, zwaną belką tęczową, na której ustawiano krucyfiks oraz figury świętych.

Bibliografia[edytuj]