Tęcza Kielce (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tęcza Kielce – sekcja piłkarska klubu sportowego Tęcza Kielce działająca w latach 1945–1958 jako jedna z wielu sekcji tego klubu.

Początkowo drużyna piłkarska, podobnie jak klub, występowała pod nazwą Społem, następnie jako Tęcza, a później pod szyldem Spójnia. W 1946 i 1947 roku brała udział w mistrzostwach Polski. Rozegrała w nich łącznie 18 meczów – zanotowała dziewięć zwycięstw, jeden remis i osiem porażek. Zawodnicy drużyny piłkarskiej Tęczy reprezentowali klub także w innych konkurencjach, m.in. lekkoatletyce i hokeju na lodzie[1]. Za najwszechstronniejszego sportowca Kielc powojennych lat uważany był zawodnik Tęczy, Adam Borchólski, który oprócz piłki nożnej uprawiał również hokej, tenis stołowy, tenis ziemny i lekką atletykę[2].

Historia drużyny[edytuj | edytuj kod]

W maju 1945 roku pod nazwą Społem piłkarze wzięli udział w siódemkowych mistrzostwach Kielc[3]. W 1946 drużyna piłkarska, już jako Tęcza, została pierwszym powojennym mistrzem okręgu kieleckiego, dzięki czemu przystąpiła do rozgrywek centralnych[4]. W 1/8 finału zmierzyła się w Częstochowie ze Skrą i wygrała 5:3 – trzy gole zdobył w tym spotkaniu Mieczysław Kulesza[5]. W ćwierćfinale trafiła na Wartę Poznań, z którą w meczu u siebie przegrała 1:3 i odpadła z dalszej rywalizacji[6]. Również w 1946 Tęcza została mistrzem Kielc w piłce nożnej siedmioosobowej[7].

Rok później Tęcza również uczestniczyła w mistrzostwach kraju, które były jednocześnie eliminacjami do reaktywowanej od 1948 I ligi. Zespół znalazł się w III grupie, rozgrywki rozpoczął od domowego meczu z Lublinianką. Spotkanie zostało rozegrane 13 kwietnia, rozpoczęło się od ataków Tęczy – już w piątej minucie Zygmunt Florczyk zdobył gola, lecz nie został on uznany przez sędziego. W 30 minucie po strzale Gajowiaka piłka odbiła się od jednego z obrońców rywali i wpadła do bramki. Po przerwie to goście przejęli inicjatywę i zdobywając dwa gole wygrali 2:1[8]. W drugim pojedynku (27 kwietnia) kieleccy piłkarze pokonali 2:1 faworyzowaną Wartę Poznań. Gole strzelili w drugiej połowie, natomiast w bramce bardzo dobrze spisywał się Tadeusz Ksel. Mecz z wicemistrzem Polski obserwowało pięć tysięcy widzów[9].

W kolejnych meczach piłkarze Tęczy regularnie zdobywali punkty. Dobrze bronił Tadeusz Ksel, który w wygranym 2:0 na wyjeździe meczu z WMKS Katowice obronił rzut karny[10]. W rozegranym 29 czerwca w Krakowie meczu z Garbarnią kielczanie przegrali 0:2. Spowodowało to, że główny rywal w walce o awans do I ligi umocnił się na trzeciej pozycji. Zawodnicy Tęczy, którzy prezentowali się gorzej od krakowian, mieli jednak swoje szanse na zdobycie goli – dwukrotnie piłka po ich strzałach trafiała w słupek[11]. Na początku lipca kielczanie pokonali 2:0 w domowym pojedynku WMKS Katowice (mecz obserwowało sześć tysięcy widzów)[12]. 10 sierpnia kieleccy piłkarze mieli rozegrać kolejne spotkanie w ramach mistrzostw Polski. Część boiska Warty była jednak zalana, dlatego sędzia uznał je za niezdatne do gry i nakazał rozegrać mecz towarzyski. Zakończył się on zwycięstwem poznańskiej drużyny 3:1, a honorową bramkę dla Tęczy zdobył Wierzchowski[13].

21 września 1947 roku Tęcza pokonała (prezentując dużą ambicję i zaciętość) w Kielcach Garbarnię 2:1, przekreślając tym samym szanse krakowskiego zespołu na zajęcie pierwszego miejsca w grupie trzeciej[14]. Ostatecznie klub zakończył rozgrywki na czwartej pozycji, tracąc osiem punktów do trzeciej lokaty, dającej prawo gry w I lidze w następnym sezonie. Wygrał osiem meczów, jeden zremisował, a w siedmiu poniósł porażkę[6].

Drużyna piłki nożnej istniała do 1958 roku i ze zmiennym szczęściem rywalizowała w rozgrywkach okręgowych[15].

Mecze Tęczy Kielce w mistrzostwach Polski w piłce nożnej[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy Tęczy Kielce, 1/8 finału Mistrzostw Polski 1946
Tęcza Kielce w mistrzostwach Polski w piłce nożnej
Sezon Runda Przeciwnik Wynik Źródło
1946 1/8 Skra Częstochowa – Tęcza Kielce 3:5 [6]
1/4 Tęcza Kielce – Warta Poznań 1:3
1947 grupa III Tęcza Kielce – Warta Poznań 2:1
grupa III Warta Poznań – Tęcza Kielce 5:1
grupa III Tęcza Kielce – Garbarnia Kraków 2:1
grupa III Garbarnia Kraków – Tęcza Kielce 2:0
grupa III Tęcza Kielce – ŁKS Łódź 1:3
grupa III ŁKS Łódź – Tęcza Kielce 10:3
grupa III Tęcza Kielce – KS Lublinianka 1:2
grupa III KS Lublinianka – Tęcza Kielce 5:0
grupa III Tęcza Kielce – Czuwaj Przemyśl 0:1
grupa III Czuwaj Przemyśl – Tęcza Kielce 1:1
grupa III Tęcza Kielce – WMKS Katowice 2:0
grupa III WMKS Katowice – Tęcza Kielce 0:2
grupa III Tęcza Kielce – KKS Olsztyn 6:0
grupa III KKS Olsztyn – Tęcza Kielce 5:7
grupa III Tęcza Kielce – Pocztowy KS Szczecin 4:0
grupa III Pocztowy KS Szczecin – Tęcza Kielce 0:2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski Leksykon Sportowy. Kielce: Słowo Kibica, 2002, s. 218. ISBN 83-909812-7-0.
  2. Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski..., op.cit., s. 25.
  3. Szymon Piasta: 80 lat Świętokrzyskiego Związku Piłki Nożnej. Kielce: Oficyna Poligraficzna APLA Spółka Jawna, 2008, s. 35. ISBN 978-83-85953-44-9.
  4. Szymon Piasta: op.cit., s. 36.
  5. Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną przez Kielecczyznę. Kielce: Słowo Kibica, 1998, s. 46. ISBN 83-9098-12-0-3.
  6. a b c History of the Polish League (ang.). mogiel.net. [dostęp 2012-01-21].
  7. Na boiskach Kielc coraz rojniej i żywiej. „Przegląd Sportowy”, s. 3, 11 kwietnia 1947. Warszawa. 
  8. Lublinianka nie dała się. „Przegląd Sportowy”, s. 2, 14 kwietnia 1947. Warszawa. 
  9. Nie Tęcza lecz meteor. „Przegląd Sportowy”, s. 1, 28 kwietnia 1947. Warszawa. 
  10. Tęcza-WMKS 2:0. „Przegląd Sportowy”, s. 2, 9 czerwca 1947. Warszawa. 
  11. Garbarnia umacnia pozycję zwyciężając Tęczę 2:0 (2:0). „Przegląd Sportowy”, s. 3, 30 czerwca 1947. Warszawa. 
  12. Warta Tęcza 3:1. „Przegląd Sportowy”, s. 2, 7 lipca 1947. Warszawa. 
  13. Jeszcze raz wygrała Tęcza z WMKS. „Przegląd Sportowy”, s. 2, 11 sierpnia 1947. Warszawa. 
  14. Sensacyjna porażka Garbarni. „Przegląd Sportowy”, s. 1, 22 września 1947. Warszawa. 
  15. Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski..., op.cit., s. 217.