Tęczyńscy herbu Topór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tęczyńscy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
herb Topór

Tęczyńscyśredniowieczny polski ród możnowładczy herbu Topór. Być może wywodził się od palatyna Sieciecha, a ich domniemani przodkowie („poronieni książęta”, według Wincentego Kadłubka[1]) mieli być właścicielami Tyńca, który skonfiskował im Kazimierz I Odnowiciel. Za panowania ostatnich Piastów oraz Jagiellonów Tęczyńscy byli najpotężniejszą rodziną w Małopolsce, wielu z nich pełniło ważne funkcje kasztelanów krakowskich i wojewodów krakowskich, posiadali ogromny majątek. Członkowie rodu działali aktywnie najpierw na rzecz zjednoczenia kraju po okresie rozbicia dzielnicowego, potem na rzecz unii z Litwą. Siedzibą rodu był zamek Tenczyn – jego budowę rozpoczął na początku XIV w. Nawój z Morawicy, a kontynuowali jego potomkowie. Od zamku tego członkowie rodu przyjęli nazwisko po przeniesieniu się tam z zamku w Morawicy.

Najbardziej znani członkowie rodu[edytuj]

Główna linia męska rodu Tęczyńskich wygasła w 1637 r., gdy zmarł Jan Magnus Tęczyński, wnuk Andrzeja (zm. 1561), wojewoda krakowski.

Przypisy

  1. łac. principes abortiui (Internetowy Polski słownik biograficzny, hasło: Sieciech).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • J. Kurtyka, Tęczyńscy. Studium z dziejów polskiej elity możnowładczej w średniowieczu, Kraków 1997.

Linki zewnętrzne[edytuj]