Tętnica bębenkowa górna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tętnica bębenkowa górna
Łacina arteria tympanica superior
Angielski superior tympanic artery

Tętnica bębenkowa górna (łac. arteria tympanica superior) – w anatomii człowieka gałąź tętnicy oponowej środkowej. Jest jedną z tętnic zaopatrujących jamę bębenkową.

Przebieg i zakres unaczynienia[edytuj | edytuj kod]

Tętnica bębenkowa górna odchodzi od naczynia macierzystego w pobliżu gałęzi skalistej (łac. ramus petrosus), nad otworem kolcowym. Następnie wchodzi przez otwór górny kanalika bębenkowego do kanalika bębenkowego i, biegnąc z nerwem skalistym mniejszym, dostaje się na sklepienie jamy bębenkowej. Tutaj przekształca się w sieć gałązek zespalających się z innymi tętniczkami zaopatrującymi jamę bębenkową, tzn. tętnicą bębenkową przednią, tętnicą bębenkową tylną, tętnicą bębenkową dolną oraz gałęzią szyjno-bębenkową tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Pod redakcją Wiesława Łasińskiego. Przerobili i uzupełnili: Stanisław Hiller, Wiesław Łasiński, Michał Reicher, Stanisław Zawistowski, Zofia Zegarska. Wyd. VII (IV). T. III (Układ naczyniowy.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 208. ISBN 8320021715. (pol.)
  2. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Pod redakcją Wiesława Łasińskiego. Napisali: F. Krzyształowicz, E. Loth, K. W. Majewski, J. Markowski. Współautorzy: I. Abramowicz, S. Hiller, J. Iwaszkiewicz, M. Reicher, W. Sylwanowicz. Przerobili i uzupełnili: J. Jordan, W. Kubik, W. Łasiński, F. Miedziński, O. Narkiewicz, H. Szostakiewicz-Sawicka, S. Zawistowski. Wyd. IV (III). T. V (Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 434. ISBN 8320021723. (pol.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.