Tętnica nabrzuszna dolna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tętnica nabrzuszna dolna
Tętnica nabrzuszna dolna

Tętnica nabrzuszna dolna - (łac. arteria epigastrica inferior) tętnica o średnicy ok 3 mm, będąca gałęzią tętnicy biodrowej zewnętrznej, od której odchodzi przyśrodkowo, w pobliżu jej końca, zwykle powyżej więzadła pachwinowego.

Przebieg i gałęzie[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu kieruje się skośnie przyśrodkowo, a następnie stromo do góry, kierując się ku tylnej powierzchni mięśnia prostego brzucha, po którym przebiega do góry. W swoim przebiegu po tylnej powierzchni mięśnia prostego wywołuje fałd otrzewnej zwany fałdem pępkowym bocznym. Wnika do mięśnia prostego i zaopatruje go wraz z odpowiednim obszarem skóry. Kończy się około 5–6 cm powyżej pępka poprzez zespolenie z tętnicą nabrzuszną górną, z która tworzy ta zwaną pionową drogę tętniczą przednią tułowia.

Gałęzie:

Piśmiennictwo[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.