TAAG Angola Airlines
| ||||
| ||||
| Historia | ||||
| Data założenia |
1938 (jako DTA) | |||
|---|---|---|---|---|
| Lokalizacja | ||||
| Państwo | ||||
| Węzeł | ||||
| Flota | ||||
| Liczba samolotów |
28 | |||
| Liczba tras |
25 | |||
| Przedsiębiorstwo | ||||
| Siedziba | ||||
| Członkowie zarządu |
Chairman Mateus Neto | |||
| Strona internetowa | ||||
TAAG Angola Airlines – angolska narodowa linia lotnicza z siedzibą w Luandzie. Głównym węzłem port lotniczy Luanda.
W 2025 przewoźnik realizował połączenia krajowe i międzynarodowe do 25 portów lotniczych w 7 krajach Afryki, a także do Brazylii i Portugali[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Linia została założona decyzją prezydenta Portugalii António Óscar de Fragoso Carmona we wrześniu 1938 pod nazwą DTA – Divisão dos Transportes Aéreos. Siedziba główna mieściła się w Nova Lisboa (ob. Huambo) w Portugalskiej Afryce Zachodniej. Loty wewnątrz kolonii rozpoczęły się w lipcu 1940, a rok później do miast z innych kolonii europejskich, w tym Pointe-Noire i Lourenço Marques. W latach 50. do floty wprowadzono Douglas DC-3 i Beechcraft 18, a w 60. DH Dragon Rapide i Fokker F27-200[2].
W październiku 1973, w związku z uzyskaniem przez kolonię niezależności linia zmieniła nazwę na obecną TAAG – Transportes Aéreos de Angola. Udziały w linii należały do rządu Angoli i TAP Portugal – odpowiednio 51% i 29%. W 1975 po angolskiej wojnie domowej i zwycięstwie komunistów linia została znacjonalizowana. W 1977 wstrzymane przez konflikt loty zostały wznowione z wykorzystaniem nowych Boeing 737-200. W latach 80. TAAG z wykorzystaniem Boeing 707-300 i radzieckich Jak-40 uruchomił bezpośrednie loty do Europy, w tym do Lizbony, Rzymu i Moskwy[3].
W 1990 przewoźnik dysponował flotą 22 samolotów, którą realizował loty do 19 krajowych portów lotniczych i 14 zagranicznych w Afryce, Europie i Ameryce Południowej[3].
Od 2007 do 2019 przewoźnik znajdował się na liście linii lotniczych z zakazem wlotu do Unii Europejskiej[4].
Flota
[edytuj | edytuj kod]Według stanu na październik 2025 flota TAAG składała się z 28 samolotów o średnim wieku 11,5 lat[5]:
| Samolot | Liczba miejsc | Uwagi | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Model | Aktywne | Zamówione | F | B | P | E | Łącznie | |
| Airbus A220-300 | 3 | – | – | 12 | 125 | 137 | ||
| Boeing 737-700 | 8 | – | – | 12 | 108 | 120 | ||
| Boeing 737-800 | 1 | – | konfiguracja cargo | |||||
| Boeing 777-200 | 3 | – | 14 | 51 | – | 170 | 235 | |
| Boeing 777-300ER | 5 | – | 12 | 56 | – | 225 | 293 | |
| Boeing 787-9 | 2 | – | – | 16 | 21 | 276 | 313 | |
| Boeing 787-10 | – | 2 | ||||||
| DHC-8-400 | 6 | – | – | 10 | – | 64 | 74 | |
| Łącznie | 28 | 2 | ||||||
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ TAAG Angola Flights and Destinations - FlightConnections [online], www.flightconnections.com, 7 sierpnia 2025 [dostęp 2025-10-03] (ang.).
- ↑ Ben R. Guttery, Encyclopedia of African Airlines, McFarland & Company, 1998, s. 19–20, ISBN 978-0-7864-0495-7, ISBN 0-7864-0495-7 [dostęp 2025-01-24] (ang.).
- ↑ a b Ben R. Guttery, Encyclopedia of African Airlines, McFarland & Company, 1998, s. 22, ISBN 978-0-7864-0495-7, ISBN 0-7864-0495-7 [dostęp 2025-01-24] (ang.).
- ↑ TAAG and Heli Malongo removed from EU Air Safety List, „ch-aviation” [dostęp 2025-10-03] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-27] (ang.).
- ↑ TAAG - Linhas Aereas de Angola Airlines Fleet Details and History [online], Planespotters.net, 2 października 2025 [dostęp 2025-10-03] (ang.).