TB-3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
TB-3 (ANT-6)
Samolot TB-3 z podwieszoną tankietką T-27
Samolot TB-3 z podwieszoną tankietką T-27
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Woroneskie Zakłady Lotnicze
Konstruktor Tupolew
Typ Ciężki samolot bombowy
Konstrukcja Metalowa
Załoga 4-5 osób
Historia
Data oblotu 22 grudnia 1930
Lata produkcji 1931-1937
Wycofanie ze służby 1946
Dane techniczne
Napęd 4 x silniki rzędowe: M-17F, AM-34R, AM-34FRN, AM-34RN, AM-34FRNW
Moc 4 × 526 – 883 kW
Wymiary
Rozpiętość 40,50 m
Długość 24,20 m
Wysokość 8,5 m
Powierzchnia nośna 234,5 m²
Masa
Własna 11 900 kg
Startowa 18 100 kg (19 300 kg maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 185 km/h
Pułap 3900 m
Zasięg 3120 km
Rozbieg 300 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Strzeleckie: 6 karabinów maszynowych kal. 7,62 mm
Bombowe: do 5800 kg bomb , dwa samoloty I-16 SPB z bombami 2 x 250kg (tylko w wersji SPB)
Użytkownicy
ZSRR, Chiny
Rzuty
Rzuty samolotu

TB-3 (ros. Tяжелый Бомбардировщик – ciężki bombowiec) – radziecki ciężki samolot bombowy z okresu przed II wojną światową. Znany też był pod oznaczeniem cywilnym – ANT-6. Jego konstruktorem był Andriej Tupolew.

Oblatany 22 grudnia 1930 roku przez M. M. Gromowa samolot był pierwszym na świecie czterosilnikowym, jednopłatowym bombowcem o całkowicie metalowej konstrukcji. Samoloty pierwszy serii używały silników M-17F o mocy 500/715 KM; późniejsze wersje wyposażano w silniki М-34 i М-34R, a od 1936 roku 900-konne silniki biura konstrukcyjnego Mikulina М-34FRN[1]. Samolot ustanowił kilka rekordów świata, m.in. przelotu na dużej wysokości z ładunkami 5, 10 i 12 t. Produkcja seryjna samolotu wynosiła do 3 sztuk dziennie, dzięki czemu w krótkim czasie wyprodukowano 818 maszyn[2].

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Tupolew TB-3-4 M 17F
  • Tupolew TB-3-4 M 34
  • Tupolew TB-3-4 M 34 R
  • Tupolew TB-3-4 AM 34 RD
  • Tupolew TB-3-4 AM 34 RN
  • Tupolew TB-3-4 AM 34 FRN/FRNV
  • Tupolew TB-3D ( i wersja G-2 z silnikami M34)
  • Tupolew ANT-6-4M-34R "Aviaarktika"
  • Tupolew TB-3 SPB (mogły być podłączane dwa samoloty I-16 SPB.)

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Związek Radziecki[edytuj | edytuj kod]

  • Flota Powietrzna
  • Radzieckie Siły Powietrzne
  • Lotnictwo Radzieckiej Marynarki Wojennej

Chiny[edytuj | edytuj kod]

  • Nacjonalistyczne Chińskie Siły Powietrzne

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

  • Prędkość maksymalna: 212 km/h na wysokości 3000 metrów
  • Zasięg: 2000 km
  • Pułap: 4800 m
  • Prędkość wznoszenia: 1,25 m / s
  • Max. obciążenie powierzchni: 73 kg / m²
  • Moc / masa: 0,15 kW / kg
  • Czas wznoszenia: 5 min do 1000 metrów, 29 min do 3000 metrów
  • Najlepszy czas obrotu: 40 sekund
  • Rozbieg: 300 metrów
  • Dobieg: 330 metrów

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • Broń: 5-8 × 7,62 mm karabiny maszynowe, 100 DA 63 okrągłe (bębenkowe) magazynki
  • Bomby: do 2000 kg bomb
  • Do wersji TB-3 SPB mogły być podłączane dwa samoloty I-16 SPB.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. В.В. Шавров: Самолёты страны советов. Москва: ДОСААФ, 1974, s. 56.
  2. E. Riabczikow, A. Magid Stanowlenije, Moskwa 1978, s. 132, za: W . Suworow Dzień "M", Rebis Poznań 2008, s. 39

Galeria[edytuj | edytuj kod]

TB-3 na lotnisku w Chabarowsku, 1930 r.
Zrzut spadochroniarzy z TB-3
Zrzut spadochroniarzy z TB-3
TB-3-4M-17 (1939 r.)
Załadunek spadochroniarzy do TB-3
TB-3 w konfiguracji Zweno-2 z samolotami I-5
TB-3 w konfiguracji Zweno-5
TB-3 z myśliwcami I-16
TB-3 z myśliwcami I-16 uzbrojonymi w bomby FAB-250
Znaczek poczty ZSRR z samolotem TB-3, 1978 r.
Znaczek poczty ZSRR z samolotem TB-3
TB-3 po lądowaniu awaryjnym, 14 marca 1940 r.
TB-3 po lądowaniu awaryjnym podczas wojny zimowej, marzec 1940 r.
Wrak TB-3 w Monino