Transformujący czynnik wzrostu beta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z TGF-β)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Transformujący czynnik wzrostu beta, TGF-β (od ang. transforming growth factor β) – białko składające się z trzech izoform: TGF-β1, TGF-β2, TGF-β3. Należy do większej rodziny białek zwanej nadrodziną transformującego czynnika wzrostu beta, która zawiera między innymi inhibinę, aktywinę, AMH, białka morfogenetyczne kości (BMP). TGF-β kontroluje proliferację oraz różnicowanie w większości typów komórek. Ma działanie przeciwzapalne.

W uproszczeniu, transformujący czynnik wzrostu beta zarządza komórkami w trakcie ich rozwoju oraz bierze udział w gojeniu ran. W prawidłowym stanie TGF-β jest przechwytywany przez glikoproteinę fibrylinę do tkanki łącznej. W zespole Marfana TGF-β nie jest wiązany przez fibrylinę i pozostaje jako wolna cząstka we krwi, co prowadzi do nieprawidłowych zachowań komórek tkanki łącznej.

TGF-ß przekazuje sygnał do wnętrza komórki za pomocą trzech typów receptorów błonowych[1]:

  • receptor typu I (TGF-β RI, tzw. receptor Alk)
  • receptor typu II (TGF-β RII)
  • i receptor typu III (TGF- β RIII)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Cheifetz, JA. Weatherbee, ML. Tsang, JK. Anderson i inni. The transforming growth factor-beta system, a complex pattern of cross-reactive ligands and receptors.. „Cell”. 48 (3), s. 409-15, Feb 1987. PMID: 2879635. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.