TKh2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
TKh2
Ilustracja
Producent Union-Gießerei, Lokomotivfabrik & Schiffswerft, Königsberg Prusy (kraj związkowy)
Lata budowy 1881-1898
Układ osi C
Masa służbowa 41.9 t
Długość parowozu 9 560 mm
Wysokość 4150 mm
Rozstaw osi skrajnych 3 400 m
Moc znamionowa 290 kW
Prędkość maksymalna 45 km/h
Ciśnienie w kotle 12 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła 96,18 m²
Powierzchnia rusztu 1,32 m²
Średnica cylindra 430 mm
Skok tłoka 630 mm
Średnica kół napędnych 1300 mm
Portal Portal Transport szynowy

TKh2 - Parowóz pruskiej serii T7 (oznaczenie DRG 8978) skonstruowany w 1890 roku z przeznaczeniem do prac manewrowych oraz do ciągnięcia lekkich pociągów towarowych na krótkich trasach. W sumie zbudowano 361 maszyn tej serii. Ogółem w służbie PKP znalazło się około 27 egzemplarzy.

Zachowany egzemplarz TKh2-12[edytuj | edytuj kod]

Parowóz TKh2-12 trafił w 1918 roku na inwentarz PKP, na początku lat 30. XX w. został sprzedany do przemysłu, prawdopodobnie do KWK Kazimierz. Po zakończeniu II wojny światowej parowóz pracował w KWK Kazimierz Juliusz w Sosnowcu. W 1974 roku został skierowany do naprawy głównej, po której parowóz stacjonował w MD Wrocław Gądów i kilkakrotnie był rozpalany na potrzeby realizacji filmów, m.in. serialu Lalka czy Rodziny Połanieckich. W 1981 roku został wycofany z eksploatacji po uszkodzeniu pokrywy cylindrowej. Od 29 stycznia 1993 roku został eksponatem w skansenie w Jaworzynie Śląskiej - jest to najstarszy parowóz tam eksponowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Tomisław Czarnecki: Wciąż pod parą (pol.). 2011. [dostęp 2012-01-21].