Taal (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Taal
Gatunek dramat, romans, musical
Data premiery 23 sierpnia 1999
Kraj produkcji  Indie
Język hindi
Czas trwania 179 min
Reżyseria Subhash Ghai
Scenariusz Sachin Bhowmick (scenariusz)
Subhash Ghai (historia)
Główne role Aishwarya Rai
Anil Kapoor
Akshaye Khanna
Alok Nath
Amrish Puri
Muzyka A.R. Rahman
Zdjęcia Kabir Lal (Nagroda Filmfare za Najlepsze Zdjęcia)
Produkcja Rajoo Farouqui, Subhash Ghai
Nagrody
13

Taal („Rytm”, hindi ताल, urdu تال) to hindi bollywoodzki dramat miłosny wyreżyserowany w 1999 roku przez Subhash Ghai. Film był grany też w języku tamilskim pt. „Taalam”.

Taal to pierwszy indyjski film, który ze względu na oglądalność znalazł się w 20 najpopularniejszych w USA. To druga część trylogii Subhash Ghai z motywem tzw. NRI (Indusów przebywających na emigracji). Pozostałe to Pardes z 1998 i Yaadein z 2001).

Utwór ten jest przykładem filmu masala z lat 90., mieszanki klasycznych bollywoodzkich składników: piękne kobiety, wyraziści mężczyźni, porywająca muzyka, taniec we wspaniałej choreografii, zwycięstwo miłości większej niż bariery kast, ból ojców z powodu niezgodnych z ich oczekiwaniami wyborów odchodzących dorosłych dzieci, jednanie się w rodzinie i...drań o złotym sercu.

Shahida Kapoora można zobaczyć jako tancerza w kilku piosenkach (np. „Kahin Aag Lage”). Debiutował dopiero 4 lata później w 2003 roku w Ishq Vishk.

Linie przewodnia[edytuj]

Istotą miłości jest poświęcenie.

Fabuła[edytuj]

Manav Mehta (Akshaye Khanna) wykształcony w Londynie syn sławnego milionera Jagmohana Mehta (Amrish Puri) przyjeżdża do miejscowości Chamba w Himachal Pradesh), gdzie w letnim domu przebywa cała rodzina. Ojciec załatwia tu swoje interesy, syn wędrując po okolicy cieszy się wspaniałymi krajobrazami gór z pasją oddając się fotografii. W pewnym momencie wyławia wśród piękna gór jeszcze jeden obiekt godny uwiecznienia – fascynującą go swoim śpiewem i tańcem córkę miejscowego muzyka Mansi (Aishwarya Rai). Z inicjatywy ojca Maneva ich rodziny się spotykają. Jagmohan Mehta z wielkim szacunkiem i przyjaźnią traktuje ojca Mansi Tara Babu (Alok Nath). Potrzebuje jego pomocy, aby móc łatwiej porozumieć się w interesach z miejscowymi władzami. Młodzi zakochują się w sobie. Gdy ojciec Manava dowiaduje się o jego miłości do Mansi, decyduje się natychmiast wrócić z rodziną do Mumbaju. Mimo jego wielkiej miłości do Maneva, małżeństwo między młodymi, których rodziny tak bardzo różnią się pozycją społeczną nie wchodzi w grę. Rozstając się Manav przysięga Mansi, że pokona opór rodziców i doprowadzi do uwieńczenia ich miłości małżeństwem. Wkłada jej na szyję naszyjnik, który ma być zapowiedzią małżeńskiej mangalsutry. Mansi na znak pamięci wyszywa mu na swetrze słowo „Manavsi” będące połączeniem imion obojga. Ojciec stęsknionej Mansi dowiaduje się prawdy o ich miłości. Mimo że nie widzi przyszłości dla tego uczucia, próbuje pomóc stęsknionej córce. Przyjeżdżają razem do Mumbaj do jego siostry i decydują się odwiedzić we dwoje dom Manava. Rodzina Manava poniża ich, pokazując tym, jak wielka przepaść dzieli obie rodziny. Gdy ojciec Manava proponuje Tara Babu zadośćuczynienie finansowe, ten policzkuje go. Młodzi stając w obronie swoich ojców, zrywają ze sobą. Wkrótce Manav żałuje tego, prosi Mansi o wybaczenie, ale ona zraniona, urażona, nie jest w stanie mu przebaczyć tego, że ona i jej ojciec zostali poniżeni na oczach całej jego rodziny. Mansi wypełnia pustkę swojego życia bez Manava angażując się w przedstawienia sławnego w kraju muzyka Vikranta Singha (Anil Kapoor). Vikrant, plagiator piosenek jej ojca, staje się jej mistrzem w zmianie podejścia do życia. Kiedyś na początku swego życia i on wyznawał zasady swojej matki („zapominaj o swoich dobrych uczynkach”, „spełniaj obowiązki nie oczekując nagrody”), ale dziś buduje swoje bogactwo i sławę w oparciu o zasady: „daj tyle, ile dostaniesz, przede wszystkim dbaj o swoje dobro, wysiłek bez spodziewanej nagrody nie jest nic wart, a istotą życia jest wygrać w rywalizacji z innymi”. Zraniona w miłości Mansi stawia na karierę śpiewaczki i tancerki w przedstawieniach reżyserowanych przez Vikrama. Podpisuje kilkuletni kontrakt obwarowany ograniczeniami „żadnej miłości, żadnej przyjaźni, żadnego małżeństwa”. Vikram, mimo że zdecydowanie i pełna oddania miłość Manava mu imponuje, stara się trzymać swoją gwiazdę z dala od niego. Tym bardziej, że wkrótce sam pragnie złamać warunki umowy z Mansi. Zakochuje się w niej, proponuje jej małżeństwo. Szanse na spełnienie marzeń Manava maleją. Mimo tego jest on przekonany mówiąc do odrzucającego mezalians ojca „jeśli Bóg jest w moim sercu, jeśli jestem uczciwy, to ty sam przyprowadzisz ją do mnie”, a wyśmiewającego jego miłość Vikrama upewnia, że to on sam kiedyś przyśle do niego Mansi. Vikram z Mansi wyjeżdżają do Kanady na konkurs MTV. Tymczasem Mansi z gazety dowiaduje się, że w domu Manava doszło do pożaru i ten z narażeniem życia rzucił się w płomienie, by ocalić pamiątkowy sweter z wyszytym przez Mansi ich wspólnym imieniem „Manavsi”. Poruszona tym całą swą duszę wkłada w śpiewaną na konkursie piosenkę. Wybiera piosenkę, która wzbudza w niej wspomnienia miłości Manava. Vikrant słuchając tego, patrzy na jej łzy w milczeniu. Po powrocie do Indii ma się odbyć ich ślub. Tuż przed ślubem pojawia się Manev. Mansi jest wstrząśnięta jego wyznaniem. Przekonując ją żarliwie o swojej miłości, mówi jej, że czekający ją za chwilę ślub z Vikrantem zniszczy życie trojga osób, że będzie zdradą nie tylko łączącej ich miłości, ale i zdradą wobec niekochanego przez Mansi Vikramnta. Vikrant uświadomiwszy sobie, że Mansi nadal w sercu pozostaje wierna swojej pierwszej miłości, z bólem odsyła ją do Manava. Miłość do Mansi zmienia go. Przywraca wiarę wartościom wpajanym mu kiedyś przez matkę, zgodnie z którymi istotą miłości jest poświęcenie.

Obsada[edytuj]

Muzyka[edytuj]

Mocną stroną filmu jest muzyka uchodząca za jedna z lepszych w bollywoodzkim kinie, która otrzymała Nagrodę Filmfare za Najlepszą Muzykę Twórcą jej jest A.R. Rahman, kompozytor Bombay, Rangeela, Fire, Dil Se, Earth, Fiza, One 2 Ka 4, Lagaan, The Legend of Bhagat Singh, Saathiya, Tehzeeb, Mój kraj, Kisna, Rebeliant, Water, Rang De Basanti, Guru czy Jodhaa Akbar. Piosenki skomponowano do słów Ananda Bakshi:

  1. Ishq Bina – Anand BakshiNagroda Filmfare za Najlepszy Tekst Piosenki
  2. Taal Se Taal Milla – Alka YagnikNagroda Filmfare za Najlepszy Playback Kobiecy
  3. Nahi Saamne
  4. Kahin Aag Lage
  5. Ni Main Samajh Gayee
  6. Ramta Jogi
  7. Beat of Passion
  8. Kariye Na
  9. Raga Dance

Nagrody[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]