Tachybaptus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tachybaptus[1]
Reichenbach, 1853[2]
Przedstawiciel rodzaju – perkozek australijski (T. novaehollandiae)
Przedstawiciel rodzaju – perkozek australijski (T. novaehollandiae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd perkozowe
Rodzina perkozy
Rodzaj Tachybaptus
Typ nomenklatoryczny

Colymbus minor J.F. Gmelin, 1789 (= Colymbus ruficollis Pallas, 1764)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Tachybaptusrodzaj ptaka z rodziny perkozów (Podicipediformes).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce, Australii, obie Amerykach[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 21-29 cm, masa ciała 100-236 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Tachybaptus (Tachybaptes): gr. ταχυς takhus „szybko”; βαπτω bapto „zanurzyć się”[8].
  • Limnodytes: gr. λιμνη limnē „staw, moczary”; rodzaj Dytes Kaup, 1829 (perkoz). Gatunek typowy: Colymbus dominicus Linnaeus, 1766.
  • Dominicus: epitet gatunkowy Colymbus dominicus Linnaeus, 1766; Santo Domingo lub San Domingo (obecnie wyspa Haiti), Indie Zachodnie[9]. Nazwa zastępcza dla Limnodytes Oberholser, 1974.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Ksepka i Kammerer (2013) proponują przeniesienie T. dominicus do monotypowego rodzaju Dominicus[12][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tachybaptus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1852, s. 3. (niem.)
  3. M.A.P.O. Des Murs: Traité général d’oologie ornithologique au point de vue de la classification. Paris: F. Klincksieck, 1860, s. 549. (fr.)
  4. H.Ch. Oberholser: The bird life of Texas. University of Texas Press, 1974, s. 970. ISBN 0-292-70711-8. (ang.)
  5. a b D.T. Ksepka & Ch.F. Kammerer. Corrigendum: Taxonomic status of the Least Grebe. „Palaeontology”. 56 (5), s. 1171, 2013. DOI: 10.1111/pala.12068 (ang.). 
  6. F. Gill & D. Donsker (red.): Grebes, flamingos & tropicbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-16].
  7. F. Llimona & J. del Hoyo: Ostrich to Ducks. W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 189-190. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  8. Jobling 2018 ↓, s. Tachybaptus.
  9. Jobling 2018 ↓, s. Dominicus.
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-16].
  11. BirdLife International 2016, Tachybaptus rufolavatus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018 [online], wersja 2018-1 [dostęp 2018-09-16] (ang.).
  12. D.T. Ksepka, A.M. Balanoff, M.A. Bell & M.D. Houseman. Fossil grebes from the Truckee Formation (Miocene) of Nevada and a new phylogenetic analysis of Podicipediformes (Aves). „Palaeontology”. 56 (5), s. 1149–1169, 2013. DOI: 10.1111/pala.12040 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-16]. (ang.)