Tada II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Tada II
Herb Tada II a

Tada I (Tadden, Thadden)kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Herb znany przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Tada II (Tadden, Thadden): Na tarczy dwudzielnej w pas, w polu górnym, czerwonym, pół gryfa srebrnego, wspiętego; w polu dolnym, srebrnym, gwiazda złota. Klejnot: nad hełmem bez korony trzy listki na łodygach, zielone w wachlarz. Labry czerwone, podbite srebrem.

Tada II a (Thadden): Pole dolne błękitne, w klejnocie trzy lilie naturalne na łodygach w wachlarz, labry z lewej błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Najwcześniej herb pojawił się w wariancie II na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (jako Tadden), następnie u Ledebura (Adelslexikon der preussichen Monarchie von..., jako Thadden II), w Nowym Siebmacherze (jako Thadden II) oraz u Bagmihla (Pommersches Wappenbuch). Wariant II znany Siebmacherowi (jako Thadden I), jest to poprawniejsza heraldycznie odmiana (pole dolne nie łamie zasady alternacji).

Rodzina Tadów[edytuj]

Herb Tada II używany był przez linie Tadów z Nieznachowa, Bożepola i Dzięcielca, w XVII wieku. Inne linie używały herbów Tada I i Tada III, z których Tada I to prawdopodobnie pierwotny herb wszystkich linii Tadów. Z resztą herbów Tadów łączy go podobieństwo klejnotów.

 Osobny artykuł: Tadowie.

Herbowni[edytuj]

Tada (Tadda, Tadde, Tadden, Tade, Taden, Tadka, Tadziński, Thada, Thadda, Thadde, Thadden, Thade).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

  • Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.3. Gdańsk: Wydawn. BiT, 2009, s. 277. ISBN 9788392738367.