Tadeusz Śmigielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Mieczysław Śmigielski
Tadeusz Śliwiński
Ślad, Lot, Zbyszek
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1920
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1937–1945
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki 1 batalion mostów kolejowych, Ośrodek Zapasowy Mostów Kolejowych nr 1, 7 Brygada Kadrowa Strzelców, 4 Brygada Kadrowa Strzelców, 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa, Referat „Wschód” Wydziału Wywiadu Ofensywnego Oddziału II Sztabu KG AK, Obszar Lwowski AK, brytyjska 8 Brygada Pancerna, Misja Wojskowa przy 21 Brytyjskiej Grupie Armii
Stanowiska dowódca plutonu łączności, instruktor referatu, oficer do zadań specjalnych, tłumacz, oficer łącznikowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Tadeusz Mieczysław Śmigielski vel Tadeusz Śliwiński pseud.: „Ślad”, „Lot”, „Zbyszek” (ur. 3 stycznia 1920 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, porucznik saperów służby stałej, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Rafała i Anny z domu Nożyńskiej. Zdał maturę w Średniej Szkole Technicznej w Brześciu w 1933 roku, po czym wstąpił jako ochotnik do Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Po krótkim okresie pracy w PKP przeszedł do służby stałej w 1937 roku i służył w 1 batalionie mostów kolejowych w Krakowie jako dowódca plutonu łączności.

We wrześniu 1939 roku służył w Ośrodku Zapasowym Mostów Kolejowych nr 1. 19 września wraz z Ośrodkiem przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. Po ucieczce w styczniu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został skierowany do Oficerskiego Ośrodka Wyszkolenia Saperów w Thouars, a następnie do Centrum Wyszkolenia Saperów w Wersalu i od 1 czerwca 1940 roku ponownie w Thouars, gdzie 18 czerwca był ranny w nogę w czasie niemieckiego bombardowania. Po kapitulacji Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do Zgrupowania Saperów przy 7 Brygadzie Kadrowej Strzelców. Następnie służył w 4 Brygadzie Kadrowej Strzelców i w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.

Przeszedł kurs OKDAW (Polska Szkoła Wywiadu pod kamuflażem Oficerskiego Kursu Doskonalenia Administracji Wojskowej) i został zaprzysiężony 13 stycznia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Zrzutu dokonano w nocy z 27 na 28 marca 1942 roku w ramach operacji „Boot” dowodzonej przez kpt. naw. Antoniego Voelnagla. Ekipa została zrzucona na placówkę odbiorczą „Trawa” koło wsi Przyrów. Po aklimatyzacji w Warszawie dostał przydział do Referatu „Wschód” Wydziału Wywiadu Ofensywnego Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Sztabu Komendy Głównej AK na stanowisko instruktora referatu i oficera do zadań specjalnych. Wyjeżdżał na tereny wschodnie i prowadził szkolenia wywiadowcze. W czerwcu 1943 roku został oddelegowany do Obszaru Lwowskiego AK. Wkrótce po przybyciu do Lwowa 22 czerwca został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu przy ul. Łąckiego. 3 października 1943 roku przewieziono go do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, skąd 23 października został przetransportowany Buchenwaldu, a następnie do Mittelbau-Dora i do Bergen-Belsen. 15 kwietnia 1945 roku został uwolniony przez oddziały brytyjskie.

Od 25 maja 1945 roku służył w brytyjskiej 8 Brygadzie Pancernej jako tłumacz. Od 31 lipca 1945 roku pozostawał w dyspozycji szefa Misji Wojskowej przy 21 Brytyjskiej Grupie Armii jako oficer łącznikowy. 2 października 1945 roku zameldował się w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Jego dalsze losy są nieznane.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik – 1 stycznia 1936 roku
  • porucznik służby stałej saperów – 30 października 1940 roku ze starszeństwem od 1 stycznia 1940 roku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Śmigielski Tadeusz. W: Krzysztof A. Tochman: Słownik biograficzny cichociemnych. T. 4. Zwierzyniec – Rzeszów: Obywatelskie Stowarzyszenie „Ostoja”, 2011, s. 220–221. ISBN 9788393385706.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 423. ISBN 8321105378.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy. Wojskowy Instytut Historyczny, 1984, s. 208–209.