Tadeusz Żuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Żuk (ur. 5 marca 1933 w Żukach k/Terespola, zm. 12 maja 2011 w Płocku) – polski inżynier, doc. dr. inż., wykładowca akademicki, autor podręczników i publikacji naukowych. Prezes oddziału płockiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wydział Maszyn i Urządzeń Rolniczych Politechniki Warszawskiej ukończył w 1957 roku.

W roku 1956 rozpoczął pracę zawodową na stanowisku asystenta w Katedrze Maszyn Rolniczych Politechniki Warszaw­skiej. W latach 1957-1961 pracował w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Płocku na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych i kierownika warsztatów szkolnych, a następnie w latach 1960-1972 pracował w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku. W tym czasie uczestniczył w opracowaniu konstrukcji i wdrożeniu tech­nologii kombajnów zbożowych “BIZON”. W latach 1963-1965 był przewodni­czącym koła SIMP w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku.

W latach 1968-1972 był przewodniczącym Rejonowej Rady NOT w Płocku.

W latach 1971-1972 zastępca Dyrektora Administracyjnego Politechniki Warszawskiej do spraw Filii w Płocku.

Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1978 roku

W latach 1981-1984 dyrektor Instytutu Maszyn i Urządzeń Rolniczych, a w latach 1984-1987 prodziekan Wydziału Budownictwa i Maszyn Rolniczych PW ds. studenckich.

Od 1969 r., członek Towarzystwa Naukowego Płockiego.

W latach 1982-1989 był przewodniczącym Rady Społeczno-Konsultacyjnej przy Wojewodzie Płockim.

Współzałożyciel firmy Plocman.

Współzałożyciel pierwszej spółki akcyjnej w Płocku – UNIMECH S.A.

Pochowany 16 maja 2011 r., na cmentarzu przy ul. Kobylińskiego w Płocku.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Prakseda i Stanisław mieli troje dzieci – Karolę, Tadeusza i Zygmunta. Utrzymywali się z kilkuhektarowego gospodarstwa. Żona Daniela Żuk z domu Malicka.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrana bibliografia autorska[edytuj | edytuj kod]

  • Naprawa aparatów i urządzeń przemysłu chemicznego (Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1976)
  • Naprawa maszyn rolniczych (Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 1985)
  • Naprawa maszyn rolniczych : podręcznik dla techników rolniczych (Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1966) wspólnie z Z. Hołubowicz i W. Lorenc
  • Podstawy eksploatacji maszyn i urządzeń (Wydawnictwa Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 1984)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]