Tadeusz A. Olszański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy politologa. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Tadeusz A. Olszański
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1950
Otwock
Zawód politolog, ekspert ds. ukraińskich, publicysta, działacz fandomu

Tadeusz Andrzej Olszański (ur. 1950 w Otwocku) – polski politolog, publicysta oraz działacz polskiego fandomu fantastycznego, z wykształcenia prawnik. Specjalizuje się w problematyce ukraińskiej oraz twórczości J.R.R. Tolkiena. Członek Śląskiego Klubu Fantastyki (od 1994), Towarzystwa Karpackiego (1990-2012), związany ze środowiskiem Klubu Otryckiego (od 1973).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Przed 1989 publikował w tzw. drugim obiegu jako „Jan Łukaszów”[1]. Był członkiem Towarzystwa Pomost.

Pracownik Ośrodka Studiów Wschodnich od 1993 do 2017 roku, następnie współpracownik. Członek redakcji „Almanachu Karpackiego PŁAJ” (1993-2006). Współpracował m.in. prasą Konfederacji Polski Niepodległej (1990-1993), pismami Wiara i Odpowiedzialność (1987-1988), Międzymorze (1988-1989) Nigdy Więcej (1995–1999), Nowe Państwo (1996–1998), Czas Fantastyki (2005-2015), Almanach Karpacki PŁAJ (1993-2004) oraz fanzinami fantastycznymi (m.in. Miesięcznik, Gwaihir, Almanach Tolkienowski Aiglos). Obecnie współpracuje z Tygodnikiem Powszechnym. Tłumacz esejów i wierszy J.R.R. Tolkiena (Władca Pierścieni. Wiersze, 1998, Potwory i krytycy i inne eseje, 2000). Wiersze w jego tłumaczeniu wprowadzono do poprawionego wydania Władcy Pierścieni w tłumaczeniu Marii Skibniewskiej oraz w tłumaczeniu Marii i Cezarego Frąców.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Narody ZSRR – sytuacja dzisiejsza i perspektywy (1989, pod pseudonimem Jan Łukaszów)
  • Historia Ukrainy XX wieku (1994)
  • Zarys teologii Śródziemia i inne szkice tolkienowskie (2000)
  • Trud Niepodległości. Ukraina na przełomie tysiącleci (2003)
  • Trzysta przekładów dla fanów pod nieba skłonem... (2007)
  • Problem językowy na Ukrainie. Próba nowego spojrzenia (2012)
  • Miejsce UPA w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. Dylematy polityki historycznej Ukrainy (2013)
  • Kresy Zachodnie. Miejsce Galicji Wschodniej i Wołynia w państwie ukraińskim (2013)
  • Ćwierćwiecze niepodległej Ukrainy. Wymiary transformacji (2017)
  • Wielka dekomunizacja. Ukraińska polityka historyczna czasu wojny (2017)

oraz tomiki poetyckie:

    • Notatnik bieszczadzki (1985)
    • Apologia pro vita sua (1992)
    • Czar ognia (1995)
    • Nokturny (2013)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gajkowska C., Świerczyńska D., Friszke A. „Kto był kim w drugim obiegu : słownik pseudonimów pisarzy i dziennikarzy 1976-1989”, Warszawa 1995, Instytut Badań Literackich PAN

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]