Tadeusz Butkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Butkiewicz
Data i miejsce urodzenia 28 października 1881
Kostroma, Rosja
Data i miejsce śmierci 21 maja 1972
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie chirurg
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Tadeusza Butkiewicza na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012) (kwatera 48-3-29)

Tadeusz Antoniusz Butkiewicz (ur. 28 października 1881 w Kostromie, zm. 21 maja 1972 w Warszawie) – polski lekarz chirurg, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem uczestnika powstania styczniowego. W 1903 ukończył z wyróżnieniem studia lekarskie w Moskwie. Pracował następnie w klinikach w Moskwie i Petersburgu, a także w szpitalach rodzinnej guberni kostromskiej. W czasie I wojny światowej dowodził szpitalami wojskowymi oraz pełnił funkcję sekretarza Komitetu dla Jeńców i Cywilnych Uchodźców z Polski. Po wojnie został ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala w Sosnowcu, a w 1929 ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Przemienienia Pańskiego w Warszawie. W 1934 obronił pracę habilitacyjną Żółciowe zapalenie otrzewnej bez przedziurawienia dróg żółciowych; na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego wykładał chirurgię przypadków nagłych.

W czasie okupacji niemieckiej był wykładowcą Uniwersytetu Ziem Zachodnich, współpracował z Kedywem. Po wojnie brał aktywny udział w pracach nad reaktywowaniem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i został jego pierwszym dziekanem; w 1945 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1956 - profesorem zwyczajnym. Po przejściu na emeryturę (1958) współpracował jako konsultant z Wojskowym Instytutem Medycyny Lotniczej. Działał aktywnie w Towarzystwie Chirurgów Polskich, był jego prezesem oraz członkiem honorowym. Od 1946 był członkiem korespondentem, a od 1951 członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[1]..

W pracy naukowej zajmował się chirurgią dróg żółciowych, zapaleniem trzustki, chirurgią zakażeń, patologią układu nerwowego współczulnego. Wydał pierwszy polski podręcznik chirurgii przypadków nagłych, opracował także podręczniki z chirurgii ogólnej i filozofii chirurgii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Nielubowicz, Andrzej Karwowski, Tadeusz Butkiewicz, w: Sylwetki chirurgów polskich (pod redakcją Józefa Bogusza i Witolda Rudowskiego), Ossolineum, Wrocław 1983;
  • Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 89.