Tadeusz Dominik (mikolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Tadeusza Dominika – mikologa. Zobacz też: Tadeusz Dominik – artysta.

Tadeusz Dominik (ur. 7 listopada 1909 we Włocławku, zm. 7 listopada 1980 w Szczecinie) – fitopatolog i mikolog polski.

Studiował biologię na Uniwersytecie Poznańskim (1928-1932), a później leśnictwo na tej samej uczelni (1937-1939). W 1936 obronił doktorat, w 1961 otrzymał tytuł profesora. W czasie II wojny światowej był leśniczym. Po wojnie pracował w Katedrze Botaniki Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1947-1949. W 1949 został kierownikiem Katedry Fitopatologii i Mikologii Uniwersytetu Wrocławskiego, a po reorganizacji uczelni w Wyższej Szkole Rolniczej. W 1954 pracował w Instytucie Leśnictwa w Kuźni Nieborowskiej. Od 1957 pracownia tego Instytutu została przeniesiona do Szczecina i zamieniona w Katedrę Ochrony Roślin Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Profesor Tadeusz Dominik przeszedł na emeryturę w 1980[1].

Był autorem około 200 prac naukowych, dotyczących głównie mikoryzy, grzybów glebowych i fitopatologii. Na jego cześć nazwano rezerwat przyrody Bukowe Zdroje im. prof. dr. Tadeusza Dominika w Puszczy Bukowej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Janusz Blaszkowski: Professor Tadeusz Dominik (pol.). Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. [dostęp 2012-10-06].