Tadeusz Ferenc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Ferenc
Ilustracja
Tadeusz Ferenc (2014)
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1940
Rzeszów
Prezydent Rzeszowa
Okres od 10 listopada 2002
do 10 lutego 2021
Poprzednik Andrzej Szlachta
Następca Marek Bajdak (p.f.)
Poseł IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 10 listopada 2002
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Turystyki” Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Tadeusz Ferenc (ur. 10 lutego 1940 w Rzeszowie) – polski ekonomista, polityk i samorządowiec, poseł na Sejm IV kadencji, w latach 2002–2021 prezydent Rzeszowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława i Katarzyny[1]. Od 1956 do 1963 pracował jako robotnik w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Rzeszów”. Następnie, do 1972 był kierownikiem magazynu. W latach 1972–1981 pełnił funkcję zastępcy dyrektora przedsiębiorstwa Transbud Rzeszów. W 1975 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Od 1981 do 1984 był kierownikiem w przedsiębiorstwie Budimex. Następnie, do 1985 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Rzeszowskich Zakładów Naprawy Samochodów. W latach 1985–1991 kierował Miejskimi Zakładami Budownictwa Mieszkaniowego. W 1993 został prezesem Spółdzielni Mieszkaniowej „Nowe Miasto”. Funkcję tę pełnił do 2001.

Od 1964 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1990 wstąpił do SdRP, a w 1999 – do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach wojewódzkich tych partii.

W 1994 i 1998 wybierany na radnego Rady Miasta Rzeszowa kadencji II[2] i III, w trakcie której jego mandat wygasł 9 października 2001 (jego miejsce zajął Konrad Fijołek)[3]. W latach 2001–2002 sprawował mandat posła na Sejm IV kadencji, został wybrany z ramienia SLD-UP w okręgu rzeszowskim.

10 listopada 2002 utracił mandat poselski w związku z wyborem na urząd prezydenta miasta. W 2006 został wybrany na kolejną kadencję w wyborach samorządowych, otrzymując prawie 77% wszystkich głosów. W 2010 ponownie wygrał wybory w pierwszej turze, zdobywając ponad 53% głosów[4]. W wyborach z 1997 (startując z ramienia KKW SLD)[5] i 2011 (startując z własnego komitetu pod nazwą „Rozwój Podkarpacia”)[6] bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora. W 2014 po raz czwarty wybrano go na urząd prezydenta Rzeszowa z poparciem około 66% głosów[7].

W 2015 był jednym z założycieli komitetu wyborczego Bronisława Komorowskiego w wyborach prezydenckich[8]. W wyborach w tym samym roku ponownie kandydował jako niezależny do Senatu. W 2018 ponownie został prezydentem Rzeszowa z wynikiem około 64% głosów[9]. W 2019 zrezygnował z członkostwa w SLD[10]. Przed wyborami prezydenckimi w 2020 poparł Władysława Kosiniaka-Kamysza[11].

10 lutego 2021 ogłosił złożenie rezygnacji ze stanowiska prezydenta Rzeszowa, motywując to pogorszeniem stanu zdrowia po zachorowaniu na COVID-19[12]. Z tym samym dniem zakończył urzędowanie[13]. W wyborach na swojego następcę udzielił poparcia Marcinowi Warchołowi[14].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane osoby z wykazu osób publicznych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2014-05-04].
  2. Skład Rady Miasta II kadencji. erzeszow.pl. [dostęp 2021-03-28].
  3. Skład Rady Miasta III kadencji. erzeszow.pl. [dostęp 2021-03-28].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2014-05-04].
  5. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 25 września 1997 r. o wynikach wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września 1997 r. (M.P. z 1997 r. nr 64, poz. 621).
  6. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 października 2011 r. o wynikach wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 9 października 2011 r. (Dz.U. z 2011 r. nr 218, poz. 1295).
  7. Prezydenci rekordziści. wp.pl, 18 listopada 2014. [dostęp 2014-11-20].
  8. Bronisław Komorowski pierwszym zarejestrowanym kandydatem. popieramkomorowskiego.pl, 18 marca 2015. [dostęp 2015-04-23].
  9. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-22].
  10. Tadeusz Ferenc zrezygnował z członkostwa w Sojuszu Lewicy Demokratycznej. nowiny24.pl, 1 lipca 2019. [dostęp 2019-07-01].
  11. Kosiniak-Kamysz: Dziś Polsce potrzebny jest lekarz. gazetaprawna.pl, 29 lutego 2020. [dostęp 2020-03-01].
  12. Tadeusz Ferenc rezygnuje ze stanowiska prezydenta Rzeszowa. Serwis Samorządowy PAP, 10 lutego 2021. [dostęp 2021-02-21].
  13. Postanowienie nr 9/2021 Komisarza Wyborczego w Rzeszowie I z dnia 17 lutego 2021 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu prezydenta miasta. Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego, 17 lutego 2021. [dostęp 2021-02-17].
  14. Tadeusz Ferenc: rezygnuję ze stanowiska prezydenta! Marcin Warchoł: będę kandydował. rzeszow-news.pl, 10 lutego 2021. [dostęp 2021-02-10].
  15. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2010 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2010 r. nr 98, poz. 1144).
  16. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 kwietnia 2005 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2005 r. nr 61, poz. 821).
  17. Prezydent Rzeszowa odznaczony. rzeszow.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2015-12-09].
  18. Tadeusz Ferenc doktorem honoris causa Politechniki Rzeszowskiej. rzeszow-news.pl, 19 maja 2017. [dostęp 2017-06-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]