Tadeusz Gede

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tadeusz Gede (ur. 28 marca 1911 w Tbilisi, zm. 4 marca 1982 w Warszawie) – polski polityk i dyplomata, wicepremier (1952–1956), ambasador w Moskwie (1957–1959) i Berlinie (1969–1973). Wieloletni członek Komitetu Centralnego PZPR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dwudziestoleciu międzywojennym działał w OMS „Życie” oraz Komunistycznym Związku Młodzieży Polskiej[1]. Od 7 marca 1949 do 20 listopada 1952 był ministrem handlu zagranicznego w rządzie Józefa Cyrankiewicza. Od 30 czerwca[2] 1952 do 24 października 1956 sprawował funkcję wicepremiera w rządach Józefa Cyrankiewicza i Bolesława Bieruta.

Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1953–1971 był członkiem KC PZPR. W okresie 1952–1956 i 1961–1969 był posłem na Sejm PRL I, III i IV kadencji. Od 1957 do 1959 sprawował funkcję ambasadora Polski w Moskwie, a od 1969 do 1973 – w Berlinie.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim z Gwiazdą (1964)[3] Orderu Odrodzenia Polski[4]. W jego pogrzebie na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach w dniu 10 marca 1982 uczestniczyli m.in. zastępca przewodniczącego Rady Państwa prof. Kazimierz Secomski oraz wicepremier prof. Zbigniew Madej, który pożegnał zmarłego w imieniu rządu PRL. W imieniu przyjaciół przemawiał Franciszek Blinowski[5].

Był synem Wandy z Wundrów Gede[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Życie Warszawy”, nr 44 z 8 marca 1982, s. 10 (nekrolog)
  2. Według Krystyny Kersten od 13 czerwca. Zob. Skład najwyższych organów władz państwowych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1944–1961), w: Polska Ludowa, T. III, 1964, s. 118
  3. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  4. „Życie Warszawy”, nr 43 z 6–7 marca 1982, s. 2 (nekrolog)
  5. Pogrzeb Tadeusza Gede, „Trybuna Ludu”, nr 59 z 11 marca 1982, s. 2
  6. „Życie Warszawy”, nr 187 z 6 sierpnia 1959, s. 7–8 (nekrologi)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Gede, w: Leksykon historii Polski, Warszawa 1995
  • Tadeusz Gede, w: Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991