Tadeusz Gorecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Gorecki

Tadeusz Gorecki (ur. 5 czerwca 1825 w Dusieniętach, zm. 31 stycznia 1868 w Paryżu) – polski malarz portrecista, zięć Adama Mickiewicza.

Tadeusz Gorecki był synem Antoniego i Weroniki, z domu Ejdziwitowicz. W wieku młodzieńczym uczył się malarstwa u Wincentego Dmochowskiego, być może także u kuzyna Walentego Wańkowicza.

Przy łożu umierającej

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu u Karła Briułłowa[1]. We wrześniu 1850 roku artysta udał się do Warszawy, Berlina i Paryża. W roku 1854 odwiedził St. Petersburg, gdzie otrzymał tytuł akademika za portret rzeźbiarza Petera Clodta von Jürgensburga. 7 listopada 1857 poślubił Marię, córkę Adama Mickiewicza.

Przez kilka miesięcy pracował w muzeum Prado w Madrycie, gdzie sporządzał kopie obrazów Sebastiano del Piomby i Jusepego de Ribery.

Do jego uczniów należał Witold Pruszkowski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy. Malinowski, Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, s. 118, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]