Tadeusz Gronowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Gronowski
Data i miejsce urodzenia 5 października 1894
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1990
Warszawa
Alma Mater Politechnika Warszawska
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Leopolda II (Belgia)

Tadeusz Lucjan Gronowski (ur. 5 października 1894 w Warszawie, zm. 20 lutego 1990, tamże – polski grafik, malarz, architekt wnętrz, twórca plakatów, ilustrator książek. Sporadycznie wykonywał także ekslibrisy.

Jest uważany za jednego z pionierów nowoczesnego polskiego plakatu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie studiował w latach 1917-1925 oraz paryskiej École nationale supérieure des beaux-arts, gdzie uczył się malarstwa. Od czasu studiów w Warszawie należał do Korporacji Akademickiej Welecja.

Jako grafik współpracował z takimi pismami jak "Pro Arte et Studio", "Skamander" i "Życie Literackie". Był projektantem reklam dla przedwojennych firm, m.in. Wedel, Orbis, Fabryki Czekolady Fruzińskiego i sklepów Herse'a. Jest twórcą nadal używanego logo Polskich Linii Lotniczych LOT, którym wygrał konkurs w 1929 urządzony przez te linie lotnicze na wyłonienie ich nowego znaku towarowego. Uczestniczył w tworzeniu polichromii na kamienicach przy warszawskim Rynku Starego Miasta. Jest autorem kryształowych kandelabrów w Sali Kolumnowej oraz żyrandoli w niektórych pomieszczeniach Sejmu[1]. Współpracował również z teatrami warszawskimi jako scenograf.

Był członkiem Stowarzyszenia Artystów Polskich "Rytm". W 1933 należał do współzałożycieli Koła Artystów Grafików Reklamowych. Działając jednocześnie w Związku Polskich Artystów Grafików, współredagował związkowe pismo "Grafika". Sporą część okresu międzywojennego spędził w Paryżu, gdzie pracował jako projektant dekoracji dla znanych i ekskluzywnych sklepów, m.in. "Galeries Lafayette".

W roku 1950 nakładem wydawnictwa "Książka i Wiedza" ukazało się luksusowe wydanie "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza z ilustracjami Gronowskiego.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jest laureatem wielu nagród krajowych i zagranicznych, m.in. zdobył Grand Prix na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu (1925) oraz złoty medal za projekt polskiego pawilonu na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (1939).

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Czapelski: Gmachy Sejmu i Senatu. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2009, s. 54. ISBN 978-83-7059-915-7.
  2. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144
  3. M.P. z 1953 r. nr 90, poz. 1142
  4. Anna Zabiegałowska-Sitek: Warszawskie Stowarzyszenie Artystów Polskich Rytm : prace rytmistów w zbiorach Muzeum Historycznego m.st. Warszawy. W: „Almanach Muzealny” nr 7, 146-191 [on-line]. Warszawskie Stowarzyszenie Artystów Polskich Rytm, 2013. s. 174-176. [dostęp 2019-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]