Tadeusz Hanausek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Hanausek (ur. 28 stycznia 1931 w Krakowie, zm. 15 kwietnia 2002 tamże) – polski prawnik, profesor kryminalistyki, sekretarz PZPR Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, wieloletni I sekretarz Komitetu Uczelnianego PZPR Uniwersytetu Jagiellońskiego[1].

Uczeń Władysława Woltera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był uczniem państwowego Gimnazjum św. Jacka w Krakowie gdzie zdał maturę w 1949 r. W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako magister prawa ukończył aplikację prokuratorską i został mianowany asesorem prokuratury. W 1957 podjął pracę w charakterze asystenta w katedrze prawa karnego na macierzystej uczelni. Trzy lata później otrzymał tytuł doktora nauk prawnych i stanowisko adiunkta. Habilitacja w zakresie prawa karnego w 1966. W tym samym roku na stanowisku docenta. Po śmierci prof. dra Jana Sehna objął na prawie 35 lat kierownictwo ówczesnego Zakładu, a później Katedry Kryminalistyki UJ. W roku 1975 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1980 zwyczajnego w zakresie kryminalistyki. W latach 1975-1978 dziekan Wydziału Prawa. Odbywał staże naukowe na Uniwersytecie Karola w Pradze.

Do śmierci prowadził wykłady z kryminalistyki dla studentów prawa. Wychowawca wielu pokoleń polskich kryminalistyków.

Pochowany w alei zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Wybrany dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

  • Przemoc jako forma działania przestępczego (1966)
  • Kryminalistyka - zagadnienia wybrane (współautor, 1971)
  • Zgwałcenie (współautor, 1976)
  • Narkomania - studium kryminologiczno-kryminalistyczne (współautor, 1976)
  • Zarys kryminalistycznej teorii wykrywania (t. I 1978, t. II 1987)
  • Prywatny detektyw: przewodnik zawodu (1992)
  • Kryminalistyka: zarys wykładu (1996, 5 wyd. 2005)
  • Zarys taktyki kryminalistycznej (1994)
  • Ustawa o policji: komentarz (1996)
  • Kryminologiczne i kryminalistyczne problemy zabójstw z lubieżności (współautor, 1995)
  • Ustawa o ochronie osób i mienia: komentarz (1998)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego jako przedmiot inwigilacji organów UB i SB, w: Czasy Nowożytne : periodyk poświęcony dziejom polskim i powszechnym od XV do XX wieku, Tom 13 (2002), s. 193.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]