Tadeusz Hilczer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Hilczer (ur. 29 grudnia 1929[1]) – polski fizyk, profesor nauk fizycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracuje jako profesor nadzwyczajny w Zakładzie Fizyki Dielektryków Wydziału Fizyki UAM[2][3]. W pracy badawczej specjalizuje się w fizyce dielektryków oraz fizyce doświadczalnej.

Autor monografii Wpływ ciśnienia hydrostatycznego na własności dielektryczne cieczy dipolowych i ich roztworów (wyd. 1975) oraz redaktor naukowy pracy zbiorowej pt. Spektroskopowe i dielektryczne badania izomerii rotacyjnej chlorowcopochodnych węglowodorów nasyconych (wyd. 1978). Pod jego redakcją powstał też podręcznik akademicki pt. Fizyka doświadczalna. Podręcznik dla studentów szkół wyższych. Cz. 4, Optyka (wyd. 1983, ​ISBN 83-01-03094-1​). Ponadto autor Ćwiczeń z fizyki jądrowej (wyd. 1975).

Jest synem Juliusza Jana Hilczera (1896-1957) oraz Janiny Chomickiej (1902-1982)[1]. Jego siostrą była archeolog i mediewista Zofia Hilczer-Kurnatowska (1932-2013), a szwagrem archeolog Stanisław Kurnatowski (1929-2015), mąż Zofii[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tadeusz Hilczer. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-10-17].
  2. Pracownicy. Zakład Fizyki Dielektryków. [dostęp 2015-10-15].
  3. Tadeusz Hilczer w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]