Tadeusz Klimecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tadeusz Klimecki
Tadeusz Klimecki
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1895
Tarnów
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1943
Gibraltar
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
Kampania wrześniowa,
Kampania francuska 1940
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tadeusz Apolinary Klimecki (ur. 23 listopada 1895 w Tarnowie, zginął w nocy 4 lipca 1943 w Gibraltarze) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i służba w c. i k. Armii[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tarnowie 23 listopada 1895 roku. Ojcem Józef Klimecki matka Ludwika z domu Regiec. Ukończył gimnazjum w Jaśle. Studiował prawo w Krakowie i działał w organizacjach niepodległościowych. W 1914 żołnierz Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i wysłany na front włoski. Pod koniec I wojny światowej walczył jako dowódca kompanii w stopniu porucznika.

Służba w Wojsku Polskim[edytuj | edytuj kod]

Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W okresie od listopada 1918 do października 1925 był dowódcą kompanii i batalionu w 16 Pułku Piechoty w Tarnowie. W czasie wojny z bolszewikami przez pięć dni dowodził swoją jednostką (31 lipca - 4 sierpnia 1920). Od października 1925 do października 1927 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Październik 1927–1930 szef sztabu 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu, 1930-1934 wykładowca taktyki a potem kierownik katedry taktyki Wyższej Szkoły Wojennej. W latach 1934–1936 zastępca dowódcy 18 Pułku Piechoty w Skierniewicach, 1936–1938 dowódca 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu, 1938 – wrzesień 1939 kierownik kursu w Wyższej Szkole Wojennej. We wrześniu 1939 w Oddziale III Sztabu Naczelnego Wodza na stanowisku szefa Wydziału Operacyjnego.

Po kampanii wrześniowej przedostaje sie do Francji. Grudzień 1939 – czerwiec 1940 szef Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza we Francji, lipiec 1940 – lipiec 1943 szef Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Zginął w katastrofie lotniczej, pochowany na cmentarzu Polskich Lotników w Newark, pod Lincoln, Anglia.

Ekshumacja i badania w 2010[edytuj | edytuj kod]

Grób Tadeusza Klimeckiego na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

W grudniu 2010 ramach śledztwa Instytutu Pamięci Narodowej dokonano ekshumacji poległych w katastrofie w Gibraltarze oficerów, w celu przeprowadzenia badań w Zakładzie Medycyny Sądowej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie[1].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa w Jaśle
  • kapitan – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
  • major – ze starszeństwem z 1 lipca 1925
  • podpułkownik – ze starszeństwem z 1 stycznia 1931
  • pułkownik – ze starszeństwem z 19 marca 1938
  • generał brygady – ze starszeństwem z 6 lutego 1941

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Kryska Karski S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991.
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998.

Poprzednik
Aleksander Kędzior
Flaga Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.svg Szef Sztabu Generalnego
Wojska Polskiego

1940-1943
Flaga Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.svg Następca
Stanisław Kopański