Tadeusz Kubiak (poeta)

Tadeusz Kubiak

Tadeusz Kubiak ok. 1960 roku
Data i miejsce urodzenia	16 maja 1924 Warszawa
Data i miejsce śmierci	3 czerwca 1979 Topola k. Belgradu
Odznaczenia

Nagrobek Tadeusz Kubiaka cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Tadeusz Kubiak (ur. 16 maja 1924 w Warszawie, zm. 3 czerwca 1979 w Topoli k. Belgradu) – polski poeta, satyryk, autor utworów dla dzieci i słuchowisk radiowych.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Franciszka i Cecylii z domu Damięckiej, brat Zygmunta i Janusza. Uczęszczał do Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie oraz do Państwowego Gimnazjum i Liceum Ziemi Kujawskiej we Włocławku.

W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie i uczył się na tajnych kompletach gimnazjalnych. Brał udział w pracy konspiracyjnej w szeregach Związku Walki Zbrojnej, a potem Armii Krajowej. Założył w 1943 wraz z kolegami pismo konspiracyjne „Jutro Poezji”, na którego łamach pod pseudonimem Tadeusz Rawicz debiutował wierszami Hej! Kwiatami, Ludzie bezdomni i Nam trzeba umieć!

Po wojnie zdał maturę w Gimnazjum im. Joachima Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim i rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wstąpił do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. W latach 1945–1946 był członkiem grupy literackiej Zespół Młodych „Inaczej”. W 1946 pracował w redakcji „Żołnierza Polskiego” w Krakowie; z pismem tym współpracował stale do 1957. W styczniu 1947 przeniósł się do Warszawy, gdzie kontynuował studia na Uniwersytecie Warszawskim i pracował w redakcjach czasopism „Pokolenia” oraz „Po prostu”.

Od 1948 pracował w redakcji poetyckiej Polskiego Radia; był autorem licznych słuchowisk, adaptacji radiowych oraz Radiowego Kabaretu Poezji. Od 1949 był członkiem Związku Literatów Polskich. Wydawał zbiory wierszy, tworzył poematy, tłumaczył z języka rosyjskiego, a potem serbsko-chorwackiego, pisał utwory dla dzieci i młodzieży. Publikował m.in. w „Nowej Kulturze” (1950–1963), „Życiu Literackim” (od 1951), „Przeglądzie Kulturalnym” (1952–1958), „Świecie” (1952–1969), „Płomyczku” (od 1953/54), „Kulturze” (od 1963), „Tygodniku Kulturalnym” (od 1971), „Expressie Wieczornym” (od 1977). Był autorem tekstów pieśni masowych, piosenek żołnierskich i rozrywkowych. Był jednym z najważniejszych reprezentantów środowiska tzw. Pryszczatych. Pryszczaci za główne zadanie literatury uznawali aktywne popieranie „władzy ludowej” w narzucaniu polskiemu społeczeństwu światopoglądu komunistycznego. Literatura miała zostać całkowicie podporządkowana nowej, komunistycznej władzy, stać się polem walki klasowej i rozprawy z „wrogami rewolucji”, zgodnie z jej sowieckim wzorem.

Zmarł na zawał serca w Jugosławii, gdzie miał wydać wybór wierszy. Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B37-2-10).

Życie prywatne

Od 1947 był mężem Danuty z domu Szymańskiej (1926–2012). Ojciec artystki Małgi Kubiak.

Twórczość

Poezja

• 1944 – Eskadra i Gałązka rozmarynu
• 1948 – Słowo pod żaglem
• 1949 – Rzecz o trasie W-Z
• 1951 – Serce Partii
• 1955 – Pierścienie
• 1959 – Trędowaty u wrót raju
• 1960 – Zdjęcie maski
• 1961 – Fantasmagorie
• 1964 – Ikaryjskie morze
• 1966 – Opisanie człowieka i Piąta twarz Światowida
• 1968 – Los wielokrotny
• 1969 – Kraina pierwsza
• 1971 – Wierzby polskie
• 1973 – Wiersze i obrazy
• 1974 – Wzajemność
• 1979 – Ta srebrna dziewczyna
• Nasz powszedni
• Od słowa do słowa
• Opisanie człowieka
• Piąta twarz Światowida
• Pisanie pamiętnika
• Przypomnienia wiosenne 1978-1979
• Za wschodzącym słońcem
• Zdjęcie maski

Piosenki

• 1948 – Piosenko ma (muz. Henryk Swolkień)
• 1949 – Czołgiści (Aleksander Gardan)
• 1949 – Marynarze SP (Erjan właśc. Jan Ernst, Jan Ołów)
• 1949 – Nasze skrzydła (W. Pozniak)
• 1950 – Nie bój się Magdalenko (A. Klon)
• 1950 – Pieśń o tym ja niosę światu (A. Klon)
• 1950 – Piosenka o przyjaźni (Władysław Szpilman)
• 1950 – Gdy zaświecą latarenki (Andrzej Markowski)
• 1951 – Po zielonym moście (Wacław Lachman)
• 1952 – Ptaku srebrnopióry (Władysław Szpilman)
• 1952 – Piosenka mariensztacka (z Arturem Międzyrzeckim – W. Szpilman)
• 1952 – Warszawa śpiewa (Władysław Szpilman)
• 1953 – Od Różana trakt (Alfred Gradstein)
• 1954 – Spotkanie z Warszawą (A. Gradstein)
• 1954 – Z wszystkich bliskich miast (Jerzy Gert)
• 1954 – Jesienna piosenka (A. Markowski)
• 1955 – Walc piaskarzy (ze Stanisławem Ziembickim – Jan Różewicz)
• 1957 – Czerwona czapeczka (Adam Markiewicz)
• 1959 – Marysiu, hej! (Jan Ołów)
• 1959 – Monica (A. Markiewicz)
• 1960 – Przez pole, przez las (Witold Rudziński)
• 1960 – Najpiękniejsza, najzgrabniejsza (z Juliuszem Głowackim – Romuald Żyliński)
• 1960 – Latarnie warszawskie (Władysław Szpilman)
• 1962 – Pamiętaj o mnie, miła (H. Swolkień)
• 1963 – Żołnierski szary płaszcz (J. Ołów)
• 1968 – Wiatr – wiosenny gitarzysta (Krzysztof Sadowski)
• 1968 – Skończona gra (Władysław Szpilman)
• 1968 – Ja jestem twoja (Władysław Szpilman)
• 1969 – Kwiaty ojczyste (Czesław Niemen)
• 1973 – Księżyc i róże (Bogusław Klimczuk)
• 1975 – Tu wszędzie (Marek Sewen)
• 1975 – Żołnierska róża (Adam Walaciński)
• 1977 – Tango z tamtych dni (Aleksy Krauzowicz)
• 1978 – Jest w Warszawie mogiła (Marek Sewen)
• 1978 – Napisz do mnie miła (Marek Sewen)
• 1978 – Pan mnie pokochał (Marek Sewen)
• Nad Donem i Wisłą (Emil Sojka)
• Dziewczyno moja
• Śpiew Dla Ojczyzny
• Świat ma na imię Ty

Literatura dziecięca

• Biegały ptaszki
• Bajka o śnieżnym królu
• Bieżnie w słońce wiodą
• Cztery kółka
• Gdy miasto śpi
• Gdy zakwitną krokusy
• Gdy zapadnie noc
• Kocham ciebie, mamo
• Kolorowy spacer
• Koń by się uśmiał
• List do Warszawy
• Majowa piosenka
• Majowe kwiaty
• Mam 3 lata: wiersze dla dzieci
• Moje marzenia
• Ołowiany dobosz
• Prawie piosenka, prawie muzyka
• Ptasie ulice
• Skrzaty ciotki Agaty
• Słoń w sklepie z porcelaną
• Śmiejmy się
• Śpiewam ptakom
• Ta srebrna dziewczyna
• Tęczowa parasolka
• To kwiaty dla żołnierza
• W kraju Baj-Baju
• Wakacje... wakacje... wakacje...
• Warszawskim statkiem
• Wycinanki-śpiewanki
• Zaczarowane konie
• Zima

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1954)

Nagrody

• dwa wyróżnienia za teksty pieśni masowych w konkursie Ministerstwa Kultury i Sztuki (1949)
• Nagroda Związku Literatów Polskich (1950)
• Nagroda Stowarzyszenia ZAiKS i Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za twórczość radiową (1963)
• Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za twórczość poetycką i popularyzację poezji (1975)
• Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość artystyczną dla dzieci i młodzieży (1978)

Źródło:.

Bibliografia

• Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I, s. 533, PWN, Warszawa 1984, ISBN 83-01-05368-2.