Tadeusz Nestorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Nestorowicz
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1933
Bedlno
Data śmierci 16 grudnia 1991
Minister handlu zagranicznego
Okres od 31 października 1981
do 12 listopada 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Ryszard Karski
Następca Andrzej Wójcik

Tadeusz Nestorowicz (27 października 1928 w Bedlnie, zm. 16 grudnia 1991[1]) – polski ekonomista i polityk, minister handlu zagranicznego (1981–1985).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Czesława i Marianny. Ukończył w 1950 studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Szczecinie.

Od 1948 był związany z resortem handlu zagranicznego, od 1956 do 1958 był naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Handlu Zagranicznego, w latach 1962–1967 wicedyrektorem departamentu, dyrektorem departamentu (1972–1973). Od 1974 do 1981 pełnił funkcję podsekretarza stanu w ministerstwie (w tym po przemianach w Ministerstwie Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, również jako I zastępca ministra).

W latach 1951–1956 pracował w Centrali Handlu ZagranicznegoCiech”, od 1958 do 1962 był attaché handlowym w Biurze Radcy Handlowego w Budapeszcie. W okresie 1967–1972 radca handlowy Ambasady PRL w Belgradzie.

W 1962 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 31 października 1981 do 12 listopada 1985 był ministrem handlu zagranicznego w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego. Po zakończeniu pracy w rządzie został ambasadorem PRL w Niemczech Zachodnich (1986–1987), po czym pełnił stanowisko zastępcy kierownika wydziału polityki kadrowej Komitetu Centralnego PZPR. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w grupie roboczej do spraw nowego ładu ekonomicznego.

W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]