Tadeusz Piotrowski (językoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Piotrowski
Data i miejsce urodzenia 8 października 1957
Wrocław
Zawód, zajęcie językoznawca

Tadeusz Piotrowski (ur. 8 października 1957 we Wrocławiu) – polski językoznawca anglistyczny, leksykolog i leksykograf; autor licznych słowników angielsko-polskich i polsko-angielskich oraz publikacji leksykograficznych i leksykologicznych[1].

Syn Edwarda i Heleny Piotrowskich. Ojciec trzech córek. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu (1972–1976), następnie studiował w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Wrocławskiego (1976–1980). Stopień doktora uzyskał w 1990 roku, doktora habilitowanego w 1995 roku, a tytuł profesora w 2007 roku.

Pracował w Filharmonii Wrocławskiej (1979–1982) jako tłumacz publikacji muzycznych i pilot zagranicznych solistów, na stanowisku tłumacza w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1987) oraz jako tłumacz na język angielski programów festiwalu muzycznego Wratislavii Cantans (1980–1985).

Jako nauczyciel akademicki zatrudniony w latach 1987–1990 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (obecnie Uniwersytet Opolski), następnie w latach 1990–1997 na Uniwersytecie Wrocławskim w Instytucie Filologii Angielskiej, gdzie był kolejno zastępcą dyrektora oraz dyrektorem Instytutu, w latach 1997–2011 na Uniwersytecie Opolskim w Instytucie Filologii Angielskiej, gdzie był prodziekanem, a w latach 2004–2016 jako profesor zwyczajny w Wyższej Szkole Filologicznej we Wrocławiu[2].

Od 2004 r. pracuje w PWSZ w Nysie, gdzie jest dyrektorem Instytutu Neofilologii, a od 2016 roku na Uniwersytecie Wrocławskim w Instytucie Filologii Angielskiej, na stanowisku profesora zwyczajnego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]