Tadeusz Władysław Sokołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Sokołowski
Imię i nazwisko przy narodzeniu Tadeusz Władysław Sokołowski
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1899
Gabułtów, powiat pińczowski
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1986
Sosnowiec
Miejsce spoczynku cmentarz we Sosnowcu przy Al. Józefa Mireckiego
Zawód lekarz-okulista, oficer WP i AK, powstaniec śląski
Miejsce zamieszkania Sosnowiec
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Wydział Lekarski
Partia PPS
Rodzice Aniela z Rayskich
i Aleksander Sokołowscy
Małżeństwo Emilia Spława-Neyman (od 1930)
Dzieci Andrzej (ur. 1931, lekarz-chirurg w Sosnowcu,
Krystyna (ur. 1941), lekarz-neurolog (po mężu Schnerch, zam. od 1976 w Hanowerze)
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi II stopnia Śląski Krzyż Powstańczy
Odznaka Honorowa „Orlęta Lwowskie”

Tadeusz Władysław Sokołowski (ur. 21 lutego 1899 w Gabułtowie w pow. pińczowskim, zm. 7 stycznia 1986 w Sosnowcu – polski lekarz-okulista, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, III powstania i plebiscytu śląskiego i kampanii wrześniowej, żołnierz AK[1].

Życiorys[edytuj]

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Był synem nauczyciela, Aleksandra Sokołowskiego, i Anieli z Rayskich. Od 1901 roku ojciec był kierownikiem szkoły początkowej w Sosnowcu. Syn uczęszczał tam do gimnazjum realnego (później III Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Sosnowcu). Działał w harcerstwie i POW[1].

Lata 1918–1939[edytuj]

Po maturze (1918) rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ), ale 11 listopada 1918 przerwał studia i wstąpił do Oddziału Odsieczy Lwowa i wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W październiku 1920 roku otrzymał stopień podporucznika, a w marcu 1921 został przeniesiony z Okręgu Lwowskiego do Dowództwa Obrony Plebiscytu na Górnym Śląsku, gdzie uczestniczył w przygotowaniach do III powstania śląskiego i działał w służbie sanitarnej powstania (był adiutantem szefa sanitarnego Grupy „Wschód”)[1].

W roku 1922 wrócił na studia medyczne w UJ. Po uzyskaniu dyplomu doktora wszech nauk lekarskich (marzec 1927) pracował w[1]:

W roku 1938 – w czasie zajmowania Zaolzia – był lekarzem Batalionu ON „Sosnowiec” (Baon 53)[1].

Lata 1939–1945[edytuj]

W czasie kampanii wrześniowej Sokołowski służył nadal w Baonie 53, który należał do 55. Dywizji Piechoty (201 Pułk Piechoty). Przeszedł z nim szlak bojowy od Mikołowa do Tomaszowa Lubelskiego. W latach 1941–1942 przebywał w Sosnowcu – pracował w Centralnym Szpitalu miejskim jako ordynator oddziału okulistycznego oraz lekarz kasy chorych, a równocześnie działał w Okręgu Śląskim AK jako zastępca szefa sanitarnego w Inspektoracie Sosnowiec. Wystawiał fałszywe świadectwa lekarskie osobom zagrożonym wywózką na roboty oraz obcokrajowcom pracującym w Zagłębiu Dąbrowskim jako pracownicy przymusowi i jeńcy wojenni[1].

Okres po II wojnie światowej[edytuj]

W 1945 roku Sokołowski został aresztowany przez UB za działalność w AK. Po zwolnieniu (1946) wrócił do pracy w Szpitalu Miejskim Nr 1 w Sosnowcu, w którym zorganizował oddział okulistyczny[a]. Przyjmował pacjentów również w kolejowej służbie zdrowia i w gabinecie prywatnym. Funkcję ordynatora oddziału okulistycznego pełnił do do przejście na emeryturę (1974). Zmarł 7 stycznia 1986 roku w Sosnowcu[1].

Publikacje (wybór)[edytuj]

Spośród kilkunastu publikacji autorstwa Tadeusza Sokołowskiego są wymieniane[1]:

  • Przyczynek do operacji opadnięcia powieki górnej („Śląska Gazeta Lekarska”, nr 11–12, 1947),
  • Urazy oka wojskowym kablem telefonicznym („Klinika Oczna”, nr 1–2, 1949),
  • Metaplastyczne kostnienie naczyniówki a krążenie w siatkówce („Klinika Oczna”, nr 3–4, 1949),
  • Przyczynek do działalności służby sanitarnej w III powstaniu na Górnym Śląsku („Studia Śląskie”, t.19, 1971).

Członkostwo w stowarzyszeniach[edytuj]

Sokołowski należał do[1]:

Był przewodniczącym koła PTL w Sosnowcu (1954–1958), przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego 50-lecia Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego (1956) i wieloletnim członkiem zarządu PTL w Katowicach. W 1970 roku otrzymał tytuł honorowego członka PTL[1].

Odznaczenia[edytuj]

Tadeuszowi Sokołowskiemu przyznano[1]:

Uwagi

  1. Szpital Miejski Nr 1 w Sosnowcu przeniesiono w 1965 roku do Szpitala Nr 2 – dawnego Centralnego Szpitala Ubezpieczalni Społecznej

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Stanisław Tadeusz Sroka: Sokołowski Tadeusz Władysław (1899–1986). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XL: Radwan–Reguła Tomasz. Kraków: Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN, 1987, s. 202–203.
  2. Jerzy Okulski: Majewski Kazimierz Wincenty (1873-1959). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XIX: Machowski Wawrzyniec - Maria Kazimiera. Kraków: Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN, 1974, s. 185-186.