Tadeusz de Virion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Józef de Virion
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1926
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 października 2010
Warszawa
Zawód prawnik
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Medal Wojska Krzyż Armii Krajowej Warszawski Krzyż Powstańczy Wielki Oficer Orderu Pro Merito Melitensi Kawaler/Dama Honoru i Dewocji
Grób Tadeusza de Virion na Cmentarzu Powązkowskim

Tadeusz Józef de Virion (ur. 28 marca 1926 w Warszawie, zm. 25 października 2010 w Warszawie[1]) – polski prawnik, adwokat, dyplomata.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z rodziny pieczętującej się herbem Leliwa[2]. W 1944 roku brał udział w powstaniu warszawskim. Był pierwszym po II wojnie światowej niekomunistycznym ambasadorem Rzeczypospolitej Polskiej w Wielkiej Brytanii w latach 1990-1993, członek Trybunału Stanu w latach 1989-1991 i 1993-2005.

Był obrońcą w procesach powojennej Polski. Występował też jako adwokat w procesach opozycjonistów w stanie wojennym. W III RP był obrońcą w procesach m.in. członków gangu pruszkowskiego i gangu „Rympałka”. Był adwokatem Andrzeja Kolikowskiego, ps. „Pershing” oraz polskim obrońcą Jeremiasza Barańskiego, ps. „Baranina”. Reprezentował prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w procesie z gazetą „Życie”. Ostatnią głośną sprawą, w której występował, było wydanie Belgii na mocy Europejskiego nakazu aresztowania Adama G., który zamordował w Brukseli belgijskiego nastolatka.

Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[3].

Tadeusz de Virion zmarł w warszawskim szpitalu, po długiej chorobie[4]. Pochowany został 29 października 2010 na Starych Powązkach w Warszawie[5].

Odznaczenia[edytuj]

Został odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Adwokatury[6], Medalem Wojska, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Pro Merito Melitensi[7], oraz pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[8] (Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski został również odznaczony przez Prezydenta RP na Uchodźstwie w 1990[9] ). Od 1980 był również członkiem Zakonu Kawalerów Maltańskich.

Przypisy

  1. Zmarł znany adwokat Tadeusz de Virion. gazeta.pl, 25-10-2010.
  2. Informacja na stronie potomków Sejmu Wielkiego
  3. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980-1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
  4. Zmarł znany adwokat Tadeusz de Virion. gazetaprawna.pl, 25-10-2010.
  5. Tadeusz de Virion spoczął na Powązkach. onet.pl, 29 października 2010. [dostęp 29 października 2010].
  6. Zmarł znany adwokat Tadeusz de Virion. onet.pl, 25-10-2010.
  7. Tadeusz de Virion. W: Powstańcze biogramy [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2014-07-21].
  8. M.P. z 2011 r. Nr 16, poz. 172
  9. Dz. Ust. nr 4 z 1990

Linki zewnętrzne[edytuj]